การกำหนดค่ารายปีสำหรับภาษีโรงเรือนประเภทโรงแรมตามสูตรที่เจ้าพนักงานกำหนด โดยโจทก์มิได้ยอมรับ ถือเป็นค่ารายปีที่ยุติแล้วไม่ได้ ต้องนำค่ารายปีของปีที่ล่
การกำหนดค่ารายปีตาม พ.ร.บ.ภาษีโรงเรือนและที่ดิน พ.ศ.2475 มาตรา 18 ต้องใช้ค่ารายปีของปีที่ล่วงมาแล้วเป็นหลัก เว้นแต่จะมีเหตุเปลี่ยนแปลง หากโจทก์มิได้ยอมรับค่ารายปีที่คำนวณตามสูตรที่จำเลยกำหนด จะถือว่าค่ารายปีนั้นยุติแล้วไม่ได้ และเมื่อข้อเท็จจริงไม่ปรากฏว่าค่าเช่าในปีที่ล่วงมาแล้วกับปีที่พิพาทแตกต่าง
พิพากษาแก้เป็นว่าให้จำเลยที่ 1 คืนเงินจำนวน 28,642.50 บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 7.5 ต่อปี นับแต่วันพ้นกำหนดสามเดือนนับแต่วันฟังคำพิพากษาจนกว่าจะชำระเสร็จ
โจทก์เป็นเจ้าของโรงแรม ถูกประเมินภาษีโรงเรือนปี 2527 ตามสูตรที่จำเลยกำหนด (ค่าเช่าห้อง x จำนวนห้อง x 15/100) โจทก์ไม่ยอมรับการประเมิน และข้อเท็จจริงไม่ปรากฏว่าค่าเช่าในปี 2526 (ซึ่งมีค่ารายปีที่ยุติแล้วตามคำพิพากษาฎีกา) กับปี 2527 แตกต่างกัน
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4688/2533บริษัทสยามโฮเต็ล จำกัดโจทก์กรุงเทพมหานคร กับพวกจำเลย พ.ร.บ.ภาษีโรงเรือนและที่ดิน พ.ศ.2475 , ม. 18, ม. 39 วรรคสองการประเมินค่ารายปีสำหรับภาษีโรงเรือนประเภทโรงแรมตามสูตรค่ารายปี เท่ากับ ค่าเช่าห้อง คูณ จำนวนห้อง คูณ 15 ส่วน100 ซึ่งโจทก์มิได้ยอมรับว่าถูกต้อง จะถือว่าเป็นค่ารายปีที่ยุติแล้วไม่ได้ ทั้งข้อเท็จจริงจากการนำสืบของคู่ความก็ไม่ปรากฏว่าจำนวนค่าเช่าปีที่ล่วงมาแล้วและปีที่พิพาทกันที่จะให้เช่าได้นั้นมีราคาแตกต่างกัน จึงต้องนำค่ารายปีของปีที่ล่วงมาแล้วกำหนดเป็นค่ารายปีปีที่พิพาท การคืนเงินค่าภาษีส่วนที่ชำระเกินจะต้องคืนภายในกำหนดสามเดือน มิฉะนั้นย่อมตกเป็นผู้ผิดนัด ต้องชำระดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีตามมาตรา 39 วรรคสอง แห่ง พ.ร.บ.ภาษีโรงเรือนฯโจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นเจ้าของอาคารซึ่งใช้ประกอบธุรกิจโรงแรม มีห้องพักจำนวน ๑๒๐ ห้อง เมื่อวันที่ ๖ มิถุนายน ๒๕๒๗ จำเลยที่ ๓ ซึ่งเป็นพนักงานเจ้าหน้าที่ของจำเลยที่ ๑ ได้แจ้งการประเมินภาษีโรงเรือนและที่ดิน พ.ศ. ๒๕๒๗ ให้โจทก์ชำระเป็นเงิน ๒๐๑,๔๕๐ บาท ภายใน ๙๐ วัน โจทก์เห็นว่าการประเมินไม่ถูกต้อง จึงได้ยื่นอุทธรณ์การประเมิน จำเลยที่ ๒ ได้ชี้ขาดอุทธรณ์ของโจทก์โดยให้โจทก์เสียภาษีโรงเรือนเป็นเงิน ๒๐๑,๔๕๐ บาท โจทก์เห็นว่าการประเมินและคำชี้ขาดอุทธรณ์ดังกล่าวไม่ถูกต้อง ขอให้พิพากษาว่าใบแจ้งการประเมินภาษีโรงเรือนและที่ดิน ลงวันที่ ๑๗ พฤษภาคม ๒๕๒๗ และใบแจ้งคำชี้ขาดอุทธรณ์ ลงวันที่ ๒๓ กันยายน ๒๕๒๘ ไม่ถูกต้องให้จำเลยคืนเงินค่าภาษีโรงเรือนและที่ดินและเงินเพิ่มที่เรียกเก็บเกินไปจำนวน ๑๐๓,๐๗๐ บาท พร้อมดอกเบี้ยร้อยละ ๗.๕ ต่อปีนับถัดจากวันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จ จำเลยทั้งสามให้การว่า จำเลยที