การกระทำที่จูงใจเจ้าพนักงานซึ่งไม่ใช่ผู้พิพากษาที่มีอำนาจพิจารณาคดี ไม่เป็นความผิดตามมาตรา 143
ความผิดตามมาตรา 143 ต้องเป็นการจูงใจเจ้าพนักงานซึ่งมีหน้าที่กระทำการหรือไม่กระทำการตามที่จูงใจ หากผู้ถูกจูงใจมิใช่เจ้าพนักงานที่มีอำนาจหน้าที่ดังกล่าว การกระทำไม่เป็นความผิดตามมาตรานี้
พิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ให้ยกฟ้องโจทก์ เนื่องจากจำเลยไม่มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 143
จำเลยพานางเนี่ยมไปติดต่อนางลำปางซึ่งเป็นภริยาของนายเจริญผู้พิพากษา แต่ข้อเท็จจริงปรากฏว่านายเจริญมิได้เป็นผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์ และไม่มีอำนาจพิพากษาคดีในชั้นอุทธรณ์
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5174/2533พนักงานอัยการจังหวัดอุทัยธานีโจทก์จ่าสิบตำรวจประกาศิต คำสืบ กับพวกจำเลย ป.อ. จ.สามี ล.ที่จำเลยที่ 2 พา น.ไปติดต่อเพื่อจะขอให้ช่วยวิ่งเต้นให้ น.ชนะคดีในชั้นอุทธรณ์ไม่ได้เป็นผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์ จ.จึงไม่ใช่เจ้าพนักงานที่ ล.หรือจำเลยคนหนึ่งคนใดจะพึงจูงใจให้กระทำการ หรือไม่กระทำการในหน้าที่โดยพิพากษาคดีในชั้นอุทธรณ์ให้เป็นคุณหรือเป็นโทษแก่บุคคลใดอันเป็นองค์ประกอบของความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 143 ได้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๑๔๓, ๘๓ จำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๑๔๓, ๘๓ จำคุกคนละ ๑ ปี ลดโทษให้คนละหนึ่งในสามตามมาตรา ๗๘ คงจำคุกคนละ ๘ เดือน จำเลยทั้งสองอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยปัญหาข้อกฎหมายโดยฟังข้อเท็จจริงยุติว่า เมื่อพ.ศ. ๒๕๒๖ นางเนี่ยม ได้เป็นโจทก์ฟ้องเรียกที่ดินคืนจากนางประนอม บุตรสาว ต่อศาลจังหวัดอุทัยธานี แล้วทั้งสองฝ่ายตกลงกันได้ ศาลจังหวัดอุทัยธานีจึงพิพากษาคดีไปตามสัญญาประนีประนอมยอมความ ต่อมานางประนอมยื่นคำร้องต่อศาลจังหวัดอุทัยธานีว่า นางเนี่ยมไม่ปฏิบัติตามสัญญายอม ศาลจังหวัดอุทัยธานีพิจารณาแล้วมีคำสั่งเมื่อวันที่ ๙ ธันวาคม ๒๕๒๖ ว่า นางเนี่ยมเป็นฝ่ายผิดสัญญาประนีประนอมยอมความนางเนี่ยมอุทธรณ์คำสั่งดังกล่าวแล้วได้ไปถามจำเลยที่ ๒ ว่า จำเลยที่ ๒ รู้จักผู้พิพากษาคนใดที่กรุงเทพมหานครเพื่อจะขอให้ช่วยวิ่งเต้นให้นางเนี่ยมชนะคดีในชั้นศาลอุทธรณ์บ้าง จำเลยที่ ๒ จึงพานางเนี่ยมไปพบนางลำปางภริยาผู้พิพากษาที่ชื่อเจริญ ที่บ้านแขวงตลิ่งชัน กรุงเทพมหานครเมื่อนางลำปางบอกว่านายเจริญสามีของตนจะช่วย นางเน