การที่ศาลชั้นต้นสั่งไม่อนุญาตให้ขยายระยะเวลาวางเงินประกันค่าเสียหายและสั่งจำหน่ายคดีร้องขัดทรัพย์เนื่องจากผู้ร้องไม่ปฏิบัติตามคำสั่งศาล เป็นคำสั่งที่ช
การที่ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่อนุญาตให้ขยายระยะเวลาวางเงินประกันค่าเสียหายและสั่งจำหน่ายคดีเนื่องจากผู้ร้องเพิกเฉยไม่ดำเนินการตามคำสั่งศาล เป็นคำสั่งที่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 288(1) โดยไม่จำต้องรอไว้สั่งเมื่อสิ้นระยะเวลาอุทธรณ์คำสั่งที่ยกคำร้องขอขยายระยะเวลา เพราะไม่มีกฎหมายบัญญัต
พิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ที่ยกอุทธรณ์ของผู้ร้อง
ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ผู้ร้องนำเงิน 50,000 บาท มาวางศาลเพื่อประกันค่าเสียหายภายในวันที่ 11 เมษายน 2532 ผู้ร้องยื่นคำร้องขอขยายเวลาถึงวันที่ 16 พฤษภาคม 2532 ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่อนุญาตและยกคำร้องในวันเดียวกัน ต่อมาโจทก์ยื่นคำร้องว่าผู้ร้องไม่นำเงินมาวางศาล ศาลชั้นต้นจึงสั่งจำหน่ายคดีของผู้ร้องออกจากสา
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5327/2533ห้างหุ้นส่วนจำกัดช.ทองสะอาดโจทก์นายสละ พูนโสภาผู้ร้องบริษัทสยามอูโน จำกัด กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. , ม. 132 (2), ม. 147, ม. 288 (1)ชั้นร้องขัดทรัพย์ ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ผู้ร้องนำเงินมาวางศาลเพื่อประกันค่าเสียหายภายในเวลาที่กำหนด เมื่อถึงกำหนด ผู้ร้องยื่นคำร้องขอขยายเวลาการวางเงินประกันดังกล่าว และไม่นำเงินมาวางศาลตามคำสั่ง เช่นนี้การที่ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่อนุญาตให้ผู้ร้องขยายระยะเวลาการวางเงินเพื่อประกันความเสียหายตามคำขอยกคำร้อง และสั่งจำหน่ายคดีของผู้ร้องออกจากสารบบความโดยเห็นว่าผู้ร้องเพิกเฉยไม่ดำเนินการตามคำสั่งศาลที่สั่งให้ผู้ร้องวางเงินเพื่อประกันความเสียหายภายในกำหนดเวลาที่ศาลสั่งนั้น เป็นคำสั่งที่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 288(1) แล้ว ศาลชั้นต้นไม่จำต้องรอไว้สั่งเมื่อสิ้นระยะเวลาอุทธรณ์คำสั่งที่สั่งยกคำร้องขอให้ขยายระยะเวลาการวางเงินเสียก่อนเพราะไม่มีกฎหมายบทใดบัญญัติห้ามไว้ ผู้ร้องมิได้อุทธรณ์คำสั่งจำหน่ายคดี แต่กลับอุทธรณ์ขอขยายระยะเวลาการวางเงินเพื่อประกันความเสียหาย ดังนั้นการที่จะสั่งอนุญาตขยายระยะเวลาให้หรือไม่ย่อมไม่มีผลแต่อย่างใดเนื่องจากศาลสั่งจำหน่ายคดีของผู้ร้องไปแล้ว.คดีสืบเนื่องมาจากศาลชั้นต้นพิพากษาตามยอมให้คดีเสร็จไปตามสัญญาประนีประนอมยอมความ ต่อมาจำเลยทั้งสองผิดนัด โจทก์จึงขอหมายบังคับคดี และนำเจ้าพนักงานบังคับคดียึดทรัพย์รวม ๔ รายการอ้างว่าเป็นทรัพย์ของจำลเย ผู้ร้องยื่นคำร้องว่า ทรัพย์ทั้งสี่รายการเป็นของผู้ร้อง ขอให้ปล่อยทรัพย์ที่ยึด โจทก์ให้การว่า ทรัพย์ที่โจทก์นำยึดเป็นของจำเลย ขอให้ยกคำร้องและโจทก์ยื่นคำร้องขอให้ศาลชั้นต้นสั่งให้ผู้ร้องนำเงิน ๘๐,๐๐๐ บาทมาวางศาลเพื่อประกันค