ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5452/2533

ประเด็นกฎหมาย

คำพูดที่กล่าวกระทบกระเทียบเปรียบเปรยด้วยความน้อยใจ ไม่เป็นหมิ่นประมาทผู้ให้อย่างร้ายแรงตามมาตรา 531(2) แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์

หลักกฎหมาย

การหมิ่นประมาทผู้ให้อย่างร้ายแรงตามมาตรา 531(2) ต้องเป็นการกล่าวถ้อยคำที่แสดงเจตนาก้าวร้าวหรือด่าว่าผู้ให้อย่างชัดแจ้ง การพูดลอย ๆ เพื่อกระทบกระเทียบเปรียบเปรยด้วยความน้อยใจ ไม่ถือเป็นการหมิ่นประมาทอย่างร้ายแรง

คำวินิจฉัย

ศาลฎีกาพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ให้ยกฟ้องโจทก์

ข้อเท็จจริงสำคัญ

จำเลยกล่าวแก่โจทก์ซึ่งเป็นมารดาว่า 'จำเลยไม่เคยได้อะไรจากโจทก์เลย ได้มาแต่หี' โดยเป็นการพูดลอย ๆ ด้วยความน้อยใจที่น้องสาวพาโจทก์มาขอเงินจำเลย ไม่ได้มีเจตนาก้าวร้าวหรือด่าว่า

เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5452/2533นางนาง อุปเสนโจทก์นางทองบาน บุญกุศลจำเลย ป.พ.พ. จำเลยกล่าวแก่โจทก์ซึ่งเป็นมารดาว่า จำเลยไม่เคยได้อะไรจากโจทก์เลยได้มาแต่หี คำพูดดังกล่าวไม่ได้เน้นให้ เห็นว่าจำเลยมีเจตนาจะก้าวร้าวหรือด่าว่าโจทก์ หากแต่เป็นการพูดลอย ๆ เพื่อกระทบกระเทียบเปรียบเปรยด้วยความน้อยใจที่น้องสาวพาโจทก์มาขอเงินจำเลยเสียมากกว่า ไม่เป็นหมิ่นประมาทผู้ให้อย่างร้ายแรงตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 531(2).โจทก์ฟ้องว่า จำเลยประพฤติเนรคุณต่อโจทก์ผู้ให้ ขอให้บังคับจำเลยโอนที่ดินคืนให้โจทก์ หากจำเลยไม่ไปและไม่นำ น.ส.๓ ไปจดทะเบียนโอนต่อเจ้าพนักงานให้ถือเอาคำพิพากษาแทนการแสดงเจตนาของจำเลย และให้ออก น.ส.๓ ฉบับใหม่แก่โจทก์ด้วย จำเลยให้การว่า โจทก์ไม่ได้ยกที่พิพาทให้จำเลย ไม่เคยกล่าวถ้อยคำหมิ่นประมาทโจทก์ ขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ว พิพากษาให้จำเลยโอนที่ดินพิพาทคืนให้แก่โจทก์ภายใน ๓๐ วัน นับแต่วันมีคำพิพากษา หากจำเลยไม่ไปโอนให้โจทก์นำหนังสือรับรองการทำประโยชน์ไปจดทะเบียนโอนได้โดยถือเอาคำพิพากษาแทนการแสดงเจตนาของจำเลย จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า พยานหลักฐานโจทก์ฟังได้ว่า จำเลยกล่าวแก่โจทก์ว่าจำเลยไม่เคยได้อะไรจากโจทก์เลย ได้มาแต่ที มีปัญหาว่าคำกล่าวดังกล่าวเป็นการกล่าวหมิ่นประมาทโจทก์อย่างร้ายแรงหรือไม่พิเคราะห์คำเบิกความของนางตาลและนางละคร ซึ่งเบิกความว่า โจทก์พูดขอเงินจำเลย ๒๐,๐๐๐ บาท จำเลยว่าไม่มีให้และจำเลยพูดว่าจำเลยไม่เคยได้อะไรจากโจทก์เลย ได้มาแต่หี ของที่ได้มาเป็นของพ่อทั้งนั้น แล้วเห็นว่า คำพูดของจำเลยดังกล่าวไม่ได้เน้นให้เห็นว่าจำเลยมีเจตนาจะก้าวร้าวหรือด่าว่าโจทก์ หากแต่เป็นการพูดลอย ๆเพ