ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5463/2533

ประเด็นกฎหมาย

ข้อสันนิษฐานความผิดตาม ป.พ.พ. มาตรา 422 กรณีฝ่าฝืน พ.ร.บ.จราจรทางบก มาตรา 71(1) เกี่ยวกับการให้รถที่มาถึงทางแยกก่อนผ่านไปก่อน

หลักกฎหมาย

พระราชบัญญัติจราจรทางบก มาตรา 71(1) เป็นบทบัญญัติที่มีวัตถุประสงค์เพื่อปกป้องบุคคลอื่น ผู้ฝ่าฝืนย่อมต้องด้วยข้อสันนิษฐานว่าเป็นฝ่ายผิดตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 422

คำวินิจฉัย

พิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ที่ให้ยกฟ้องโจทก์

ข้อเท็จจริงสำคัญ

รถยนต์คันที่จำเลยที่ 1 ขับมาถึงสี่แยกก่อนรถยนต์ที่โจทก์รับประกันภัยไว้ แต่ผู้ขับรถยนต์ที่โจทก์รับประกันภัยกลับฝ่าฝืนไม่ให้รถคันดังกล่าวผ่านไปก่อน ทำให้เกิดการชนกัน

กฎหมายที่เกี่ยวข้อง

เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5463/2533บริษัทพิพัทธ์ประกันภัย จำกัดโจทก์นายอัมพร ศรีน้อย กับพวกจำเลย ป.พ.พ. , ม. 422 พ.ร.บ.จราจรทางบก พ.ศ.2522 , รถยนต์คันที่จำเลยที่ 1 ขับแล่นมาถึงบริเวณสี่แยกที่เกิดเหตุก่อนรถยนต์คันที่ พ. ขับซึ่งโจทก์รับประกันภัยไว้ พ.ย่อมมีหน้าที่ต้องปฏิบัติตามพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2522 มาตรา 71(1) โดยต้องให้รถคันที่จำเลยที่ 1 ขับ ผ่านไปเสียก่อนแต่ พ. กลับฝ่าฝืนบทบัญญัติของกฎหมายดังกล่าว เป็นเหตุให้เกิดชนกันขึ้น พระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2522 มาตรา 71(1)เป็นบทบัญญัติของกฎหมายที่มีวัตถุประสงค์จะปกป้องบุคคลอื่น ๆ พ.ผู้ฝ่าฝืนกฎหมายเช่นว่านั้นย่อมต้องด้วยข้อสันนิษฐานว่าเป็นฝ่ายผิดตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 422โจทก์ฟ้องว่า โจทก์รับประกันภัยรถยนต์คันหมายเลขทะเบียน ๙ง-๑๖๑๐ กรุงเทพมหานคร จากนายชัยรัตน์ ชัยวิวัฒน์ จำเลยที่ ๑เป็นลูกจ้างหรือตัวแทนของจำเลยที่ ๒ เมื่อวันที่ ๑๐ กรกฎาคม ๒๕๒๗ จำเลยที่ ๑ ขับรถยนต์คันหมายเลขทะเบียน ๓-๔๙๓๕ นครราชสีมา ของจำเลยที่ ๒ ในทางการที่จ้างหรือในกิจการเพื่อประโยชน์ของจำเลยที่ ๒ ด้วยความประมาท เฉี่ยวชนรถยนต์คันที่โจทก์รับประกันภัยไว้ได้รับความเสียหาย โจทก์ชดใช้ค่าเสียหายให้แก่ผู้เอาประกันภัยโดยซ่อมแซมให้แล้ว จึงรับช่วงสิทธิมาฟ้องขอให้ศาลพิพากษาบังคับจำเลยทั้งสองร่วมกันและแทนกันใช้ค่าสินไหมทดแทนแก่โจทก์เป็นเงิน ๕๒,๘๘๑.๔๐ บาทพร้อมด้วยดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี ของต้นเงิน ๔๙,๑๙๒ บาทนับแต่วันฟ้องไปจนกว่าจะชำระเสร็จ จำเลยทั้งสองให้การว่า โจทก์ไม่ใช่เจ้าของรถยนต์คันหมายเลขทะเบียน ๙๑-๑๖๑๐ กรุงเทพมหานคร ขณะเกิดเหตุสัญญาประกันภัยสิ้นสุดลงแล้ว จำเลยทั้งสองจึงไม่ต้องรับผิดต่อโจทก์ เหตุเฉี่ยวชนเกิดจาก