ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5512/2533

ประเด็นกฎหมาย

เจ้าหน้าที่ศุลกากรมีอำนาจกักสินค้าที่ขอผ่อนผันใบสุทธินำกลับเมื่อมีเหตุสงสัยอันควรเชื่อว่าสินค้าไม่ใช่รายเดียวกับที่ส่งออก

หลักกฎหมาย

กองป้องกันและปราบปรามมีอำนาจกักสินค้าที่ขอผ่อนผันใบสุทธินำกลับหากมีเหตุหรือพฤติการณ์แวดล้อมอันควรเชื่อว่าสินค้าไม่ใช่รายเดียวกับที่ส่งออกหรือเป็นสินค้าที่ลักลอบนำเข้าโดยหลีกเลี่ยงภาษีอากร

คำวินิจฉัย

ศาลฎีกาพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ให้ยกฟ้องโจทก์ เนื่องจากจำเลยมีอำนาจกักสินค้าไว้ตรวจสอบและไม่ต้องรับผิดใช้ค่าเสียหาย

ข้อเท็จจริงสำคัญ

โจทก์และญาติเคยขอผ่อนผันใบสุทธินำกลับสินค้าใบเลื่อยยี่ห้อ ECLIPSE จากสิงคโปร์ถึง 4 ครั้ง โดยมีเหตุผลเดียวกัน สินค้ามีถิ่นกำเนิดอังกฤษต้องเสียภาษีสูง เจ้าหน้าที่สงสัยว่าอาจสมรู้กับผู้ซื้อเพื่อหลีกเลี่ยงภาษี

เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5512/2533ห้างหุ้นส่วนจำกัดโอเซี่ยนฮาร์ดแวร์โจทก์กรมศุลกากรจำเลย ป.พ.พ. พ.ร.บ.ศุลกากร พ.ศ.2469 กองป้องกันและปราบปราม กรมศุลกากร มีหน้าที่ตรวจสอบสินค้านำเข้าส่งออกเพื่อเก็บภาษีอากร และปราบปรามผู้ลักลอบนำสินค้าเข้าหรือส่งสินค้าออกโดยหลีกเลี่ยงภาษีอากร รวมทั้งมีอำนาจยึดกักตรวจสินค้าที่มีเหตุสงสัยว่าจะนำเข้ามาในราชอาณาจักรหรือส่งออกนอกราชอาณาจักรโดย ไม่ได้รับอนุญาตตามกฎหมาย การตรวจปล่อยสินค้ากรณีขอผ่อนผันใบสุทธินำกลับและยกเว้นอากรนั้น หากมีเหตุหรือพฤติการณ์แวดล้อมเป็นที่สงสัยอันควรเชื่อว่าสินค้านั้นไม่ใช่สินค้ารายเดียวกับที่ส่งออก หรือเป็นสินค้าที่ถูกลักลอบนำเข้าโดยหลีกเลี่ยงการเสียภาษีอากรเจ้าหน้าที่กองป้องกันและปราบปรามก็มีอำนาจโดยชอบที่จะกักสินค้านั้นไว้เพื่อดำเนินการตามพระราชบัญญัติศุลกากรต่อไปได้ โจทก์ได้รับการผ่อนผันใบสุทธินำกลับและยกเว้นอากรขาเข้าแล้วแต่ตามพฤติการณ์แห่งคดีมีเหตุอันควรให้เจ้าหน้าที่กองป้องกันและปราบปรามของจำเลยสงสัย และน่าเชื่อว่าสินค้าที่โจทก์นำกลับเข้ามาและขอผ่อนผันใบสุทธินำกลับไม่ใช่สินค้ารายเดียวกับสินค้าที่ส่งออกไปแต่เป็นสินค้าที่ใช้วิธีผ่อนผันใบสุทธินำกลับหลีกเลี่ยงภาษีอากรขาเข้า เจ้าหน้าที่กองป้องกันและปราบปรามของจำเลยจึงกักสินค้าดังกล่าวของโจทก์ไว้ตรวจสอบ ทั้งได้ตรวจสอบสินค้าดังกล่าวถึง2 ครั้ง ภายในเวลาอันสมควรแล้ว เช่นนี้ จำเลยจึงมีสิทธิและอำนาจโดยชอบที่จะสั่งไม่ปล่อยสินค้านั้นแก่โจทก์ได้ การกระทำของจำเลยมิใช่เป็นการกลั่นแกล้งโจทก์ จึงไม่ต้องรับผิดใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์.โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ได้ส่งสินค้าใบเลื่อยจำนวน ๑๗ หีบห่อ ไปให้ผู้ซื้อที่ประเทศสิงคโปร์ โดยโจทก์ได้ยื่นใบขนสินค้าขาออก และเจ้าหน้าที่