การกระทำที่ใช้ปืนยิงเข้าไปในบ้านในยามวิกาล แม้กระสุนไม่ถูกผู้เสียหาย แต่ถือว่ามีเจตนาฆ่าโดยเล็งเห็นผล
การใช้อาวุธร้ายแรงยิงเข้าไปในบ้านในยามวิกาล ซึ่งวิญญูชนทั่วไปย่อมรู้ว่ามีบุคคลพักอาศัยอยู่ แม้กระสุนไม่ถูกผู้เสียหาย แต่เมื่อตำแหน่งที่ถูกกระสุนใกล้กับผู้เสียหาย ถือว่าจำเลยมีเจตนาฆ่าโดยเล็งเห็นผล
พิพากษากลับ ให้บังคับคดีไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นที่ลงโทษจำคุก 10 ปี ฐานพยายามฆ่า
จำเลยใช้ปืนขนาด .45 ยิงเข้าไปในบ้านผู้เสียหายในเวลากลางคืน กระสุนถูกฝาบ้านชั้นบนห่างจากผู้เสียหายเพียง 1 เมตร และอีกนัดใต้ขอบหน้าต่าง แม้ไม่ถูกผู้เสียหาย
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5592/2533พนักงานอัยการ จังหวัดสมุทรสาครโจทก์พลทหารบัณฑิต หรือ ป๋อง สมทิพย์จำเลย ป.อ. , ม. 80, ม. 288การที่จำเลยใช้ปืนอันเป็นอาวุธที่ร้ายแรงยิงเข้าไปในบ้านผู้เสียหายในยามวิกาล ซึ่งวิญญูชนทั่วไปย่อมรู้ดีว่าต้องมีบุคคลหลับนอนหรือพักอาศัยอยู่ในบ้าน แม้กระสุนปืนที่จำเลยยิงเข้าไปในบ้านจะไม่ถูกผู้เสียหายหรือผู้ใดที่อยู่ในบ้าน แต่เมื่อตำแหน่งที่ถูกกระสุนปืนนัดหนึ่งห่างจากผู้เสียหายเพียง 1 เมตร อีกนัดหนึ่งถูกใต้ขอบหน้าต่างบ้าน ดังนี้ การกระทำของจำเลยย่อมเล็งเห็นผลได้ว่ามีเจตนาฆ่าผู้เสียหาย.โจทก์ฟ้องว่า จำเลยกับพวกที่ยังไม่ได้ตัวมาฟ้องอีกหลายคนร่วมกันใช้อาวุธปืนพกยิงเข้าไปในบ้านผู้เสียหายทั้งสองหลายนัดโดย เจตนาฆ่า แต่กระสุนปืนไม่ถูกผู้เสียหายทั้งสอง ผู้เสียหายทั้งสองจึงไม่ถึงแก่ความตาย ต่อมาเจ้าพนักงานจับจำเลยได้และยึดกระสุนปืนขนาด .๔๕ จำนวน ๒ นัด กับปลอกกระสุนปืนขนาด .๔๕ อีก ๑ ปลอก ที่ใช้ในการกระทำผิดในที่เกิดเหตุเป็นของกลาง ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๓, ๘๐, ๘๓, ๒๘๘ และริบของกลาง จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๘๘, ๘๐, ๘๓ ให้จำคุก ๑๐ ปี ของกลางริบ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ ของกลางริบ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า พิเคราะห์แล้วเห็นว่า จากข้อเท็จจริงที่ฟังได้เบื้องต้นว่า ก่อนเกิดเหตุนายประหยัดผู้เสียหายกับพวกและจำเลยกับพวกได้เกิดวิวาทกันแล้วจำเลยได้นำพวกไปเพื่อทำร้ายนายประหยัดผู้เสียหายกับพวก ทั้ง ๆ ที่จำเลยรู้อยู่แล้วว่าเป็นเวลาวิกาล จำเลยบังอาจไล่ตามเข้าไปยิงนายประหยัดผู้เสียหายกับพวกถึงหน้าบ้าน และได้ยิงปืนเข้าไปในบ้านซึ่งเป็นที่พักอาศัยโดยวิญญูชนทั่วไปย