ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5702/2533

ประเด็นกฎหมาย

ฟ้องบรรยายว่าจำเลยครอบครองและนำทรัพย์ไปจำนำโดยรู้ว่าเป็นของโจร ถือว่าครบองค์ประกอบความผิดฐานรับของโจร และศาลไม่มีอำนาจพิพากษาให้จำเลยใช้ค่าไถ่จำนำแก่ผ

หลักกฎหมาย

การบรรยายฟ้องว่าจำเลยครอบครองและนำทรัพย์ไปจำนำโดยรู้ว่าเป็นทรัพย์ที่ได้จากการลักทรัพย์ ถือว่าครบองค์ประกอบความผิดฐานรับของโจรแล้ว ส่วนที่บรรยายว่าช่วยซ่อนเร้นฯ เป็นเพียงความเห็นของโจทก์ ไม่ใช่ข้อเท็จจริงที่ต้องนำมาพิจารณา ส่วนค่าไถ่จำนำไม่ใช่ทรัพย์สินหรือราคาทรัพย์ที่ผู้เสียหายสูญเสียไปเนื่องจากการก

คำวินิจฉัย

พิพากษาแก้เป็นให้ยกคำขอของโจทก์ที่ให้จำเลยใช้เงิน 1,550 บาท แก่ผู้เสียหาย นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์

ข้อเท็จจริงสำคัญ

จำเลยนำเครื่องรับโทรทัศน์สีที่ถูกคนร้ายลักไปจำนำที่โรงรับจำนำโดยรู้ว่าเป็นทรัพย์ที่ได้จากการลักทรัพย์ ผู้เสียหายไถ่ถอนจำนำคืนมาในราคา 1,550 บาท โจทก์ขอให้จำเลยคืนหรือใช้ราคาทรัพย์ 8,000 บาท แต่ศาลล่างพิพากษาให้จำเลยใช้ค่าไถ่จำนำ 1,550 บาท

เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5702/2533พนักงานอัยการ จังหวัดนนทบุรีโจทก์นายกอบชัย สุดธูปจำเลย ป.วิ.อ. , ม. 158 (5), ม. 192 วรรคสี่ ป.อ. โจทก์บรรยายฟ้องถึงการกระทำความผิดของจำเลยที่โจทก์ประสงค์จะให้ลงโทษในฐานรับของโจรว่า จำเลยได้ครอบครองและนำเครื่องรับโทรทัศน์สีของผู้เสียหายไปจำนำที่โรงรับจำนำโดยรู้อยู่แล้วว่าเป็น ทรัพย์ที่ได้มาจากการลักทรัพย์ ดังนั้น ที่ศาลล่างเชื่อว่าจำเลยนำเอาเครื่องรับโทรทัศน์สีของผู้เสียหายไปจำนำโดยรู้อยู่แล้วว่าเป็นทรัพย์ที่ได้มาจาก การกระทำความผิด และลงโทษจำเลยฐานรับของโจร จึงมิใช่เป็นการนำข้อเท็จจริงที่มิได้กล่าวในฟ้องหรือที่โจทก์ไม่ประสงค์จะให้ลงโทษมาลงโทษจำเลย การที่โจทก์บรรยายฟ้องว่าจำเลยได้รับของโจรโดยช่วยซ่อนเร้นช่วยพาเอาไปเสียและรับไว้ซึ่งเครื่องรับโทรทัศน์สีของผู้เสียหายนั้นเป็นการบรรยายความเห็นของโจทก์ว่าการกระทำของจำเลยเป็นความผิดฐานรับของโจรเพราะเหตุใด มิใช่เป็นการบรรยายในส่วนของการกระทำของจำเลยที่ประสงค์จะให้นำไปพิจารณาว่า เป็นความผิดหรือไม่ ดังนั้นแม้โจทก์จะไม่บรรยายว่าการจำนำเป็นการช่วยจำหน่าย ก็ไม่ถือว่าโจทก์บรรยายฟ้องไม่ ครบองค์ประกอบของความผิด โจทก์ขอให้พิพากษาบังคับให้จำเลยคืนหรือใช้ราคาทรัพย์เครื่องรับโทรทัศน์สีแก่ผู้เสียหายตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 43 แต่ค่าไถ่ที่ผู้เสียหายเสียไป มิใช่ทรัพย์สินหรือราคาทรัพย์สินที่ผู้เสียหายสูญเสียไปเนื่องจากการกระทำผิดฐานรับของโจรของจำเลย จำเลยจึงไม่ต้องรับผิดเพราะมิใช่เป็นการคืนหรือใช้ราคาทรัพย์ตามคำขอของโจทก์.โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ ๒๐ สิงหาคม ๒๕๒๙ ได้มีคนร้ายงัดหน้าต่างห้องนอนของนาย จ.ผู้เสียหายแล้วลักเครื่องรับโทรทัศน์สี๑ เครื่องราคา ๘,๐๐๐ บาท ของผู้เสียหายข