ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 9014/2547

ประเด็นกฎหมาย

การเสียค่าขึ้นศาลชั้นอุทธรณ์ของจำเลยที่ยื่นอุทธรณ์ร่วมกันในฉบับเดียวกัน

หลักกฎหมาย

การเสียค่าขึ้นศาลต้องเสียในเวลาที่ยื่นฟ้องตาม ป.วิ.พ. มาตรา 149 ประกอบตาราง 1 ท้าย ป.วิ.พ. หากจำเลยยื่นอุทธรณ์เป็นฉบับเดียวกัน ไม่ต้องเสียค่าขึ้นศาลเป็นรายคน แต่หากยื่นต่างฉบับ ต้องเสียค่าขึ้นศาลตามทุนทรัพย์ที่อุทธรณ์

คำวินิจฉัย

พิพากษาแก้เป็นว่า ให้จำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 ร่วมกันเสียค่าขึ้นศาลชั้นอุทธรณ์ตามจำนวนทุนทรัพย์ที่อุทธรณ์ นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาชั้นอุทธรณ์ ค่าฤชาธรรมเนียมในชั้นนี้ให้เป็นพับ

ข้อเท็จจริงสำคัญ

จำเลยที่ 4 ยื่นอุทธรณ์โดยเสียค่าขึ้นศาลแล้ว ต่อมาจำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 ยื่นอุทธรณ์อีกฉบับหนึ่งโดยเสียค่าขึ้นศาลเพียง 200 บาท และขอถือเอาค่าธรรมเนียมของจำเลยที่ 4 เป็นของตน ศาลชั้นต้นอนุญาต แต่ศาลอุทธรณ์เห็นว่าต้องเสียค่าขึ้นศาลตามทุนทรัพย์ของแต่ละคน ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าเมื่อยื่นอุทธรณ์คนละฉบับ ต้องเสียค

กฎหมายที่เกี่ยวข้อง

เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 9014/2547บริษัทอยุธยาอินเตอร์เนชั่นแนลแฟคเตอร์ส จำกัดโจทก์บริษัทเอ็น. ที. เอส. สตีลกรุ๊ป จำกัด (มหาชน) กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 149, ตาราง 1 ท้าย ป.วิ.พการชำระค่าขึ้นศาลจะต้องชำระเมื่อเวลายื่นฟ้องตาม ป.วิ.พ. มาตรา 149 ประกอบตาราง 1 ท้าย ป.วิ.พ. แม้ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 ร่วมกับจำเลยที่ 4 ชำระเงินให้แก่โจทก์ และจำเลยที่ 4 ได้ยื่นอุทธรณ์โดยเสียค่าขึ้นศาลชั้นอุทธรณ์ไว้แล้ว เมื่อจำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 ยื่นอุทธรณ์เป็นอีกฉบับหนึ่งต่างหาก จำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 ก็ต้องเสียค่าขึ้นศาลชั้นอุทธรณ์ตามจำนวนทุนทรัพย์ที่อุทธรณ์ด้วยเช่นกัน แต่เมื่อจำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 ยื่นอุทธรณ์มาฉบับเดียวกันจำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 ไม่ต้องเสียค่าขึ้นศาลเป็นรายคนคดีสืบเนื่องมาจากศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ 4 ชำระเงินพร้อมดอกเบี้ยแก่โจทก์ หากจำเลยที่ 4 ไม่ชำระ ให้จำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 ร่วมกันชำระในต้นเงินพร้อมค่าธรรมเนียมแก่โจทก์ วันที่ 13 ธันวาคม 2542 จำเลยที่ 4 ยื่นอุทธรณ์ภายในกำหนดเวลาที่ขอขยาย โดยเสียค่าขึ้นศาลจำนวน 200,000 บาท และวางเงินค่าฤชาธรรมเนียมใช้แทนโจทก์จำนวน 300,595 บาท ซึ่งศาลชั้นต้นมีคำสั่งรับอุทธรณ์ของจำเลยที่ 4 แล้ว ในวันดังกล่าว จำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 ยื่นอุทธรณ์คำสั่งและคำพิพากษาศาลชั้นต้นภายในระยะเวลาที่ขอขยายโดยเสียค่าขึ้นศาล 200 บาท กับยื่นคำร้องขอขยายระยะเวลาวางเงินค่าธรรมเนียมชั้นอุทธรณ์ ศาลชั้นต้นมีคำสั่งอนุญาตให้ขยายระยะเวลาดังกล่าวออกไปถึงวันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2543 ต่อมาวันที่ 29 ธันวาคม 2542 จำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 ยื่นคำแถลงว่า จำเลยที่ 4 ชำระค่าธรรมเนียมชั้นอุทธรณ์และวางเงินค่าธรรมเนียมแทนโจทก์เต็มจำนวนแล้ว จำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 ขอถื