ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1111/2540นาย อำไพ กลิ่น จันทร์ กลั่นโจทก์นาย บรรจง รัฐ วร กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 525, ม. 1382, ม. 1748 ป.วิ.พ. ม. 188ที่ดินพิพาทเป็นที่ดินมีโฉนด การที่ผู้ตายยกที่ดินพิพาทให้ผู้ร้อง ซึ่งทายาทคนหนึ่งของผู้ตาย แต่มิได้ทำเป็นหนังสือและจดทะเบียนต่อพนักงานเจ้าหน้าที่จึงไม่สมบูรณ์ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 525 เมื่อการยกให้ไม่สมบูรณ์ต่อมาเมื่อผู้ตายถึงแก่ความตายและไม่ปรากฏว่าผู้ร้องได้แสดงเจตนาไปยังทายาทคนอื่นว่าผู้ร้องเข้าครอบครองที่ดินพิพาทเพื่อตนเองการครอบครองที่ดินพิพาทของผู้ร้องจึงเป็นการครอบครองแทนทายาทคนอื่นด้วย คดีนี้ผู้ร้องยื่นคำร้องขอแสดงกรรมสิทธิ์ในที่ดินพิพาทตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1382 จึงไม่มีประเด็นเรื่องอายุความมรดกที่จะยกขึ้นวินิจฉัยได้เพราะเป็นข้อที่มิได้ยกขึ้นว่ากันมาแล้วโดยชอบในศาลชั้นต้นผู้ร้องยื่นคำร้องขอให้ศาลมีคำสั่งว่าผู้ร้องได้กรรมสิทธิ์ที่ดินโฉนดเลขที่ 1699 ตำบลคลองสองต้นนุ่น อำเภอแสนแสม(ลาดกระยัง) กรุงเทพมหานคร โดยการครอบครองปรปักษ์ผู้คัดค้านทั้งเจ็ดยื่นคำคัดค้านว่านางผ่อง กลิ่นจันทร์กลิ่น ถึงแก่ความตายเมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม2527 ผู้คัดค้านที่ 2 และที่ 5 ถึงที่ 7 เป็นบุตรของนางผ่องเจ้ามรดก ส่วนผู้คัดค้านที่ 1 ที่ 3 และที่ 4 ต่างก็เป็นหลานของนางผ่องจึงมีสิทธิได้รับมรดกแทนที่บิดาและมารดาที่เป็นบุตรของนางผ่องหลังจากที่นางผ่องถึงแก่ความตาย ผู้คัดค้านที่ 2ผู้ร้อง และนางสาวเผือด กลิ่นจันทร์กลั่น ได้เป็นผู้จัดการมรดกตามคำสั่งศาลในคดีแพ่งหมายเลขแดงที่ 165/2536 ของศาลชั้นต้นนางผ่องเป็นเจ้าของครอบครองทำประโยชน์ในที่ดินโฉนดเลขที่1699 ตำบลคลองสองต้นนุ่น อำเภอลาดกระบัง กรุงเทพมหานครเนื้อที