ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1724/2540พนักงานอัยการ จังหวัด ฉะเชิงเทราโจทก์นาย สำรวย เสวีวัลลภ กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 91 ป.วิ.อ. ม. 25คดีทั้งสามสำนวนนี้เกิดเหตุในคืนเดียวกัน โดยจำเลย ทั้งสามกับพวกร่วมกันปล้นทรัพย์ทั้งสามคดีติดต่อกันและจำเลยทั้งสามก็ถูกจับในวันเดียวกันทั้งสามสำนวนคดีทั้งสามสำนวนจึงเกี่ยวพันกันพอที่จะฟ้องรวมกันหรือพิจารณาพิพากษารวมกันได้ แม้โจทก์จะแยกฟ้องจำเลยที่ 2และที่ 3 เป็นสามสำนวนก็ตาม แต่เมื่อการกระทำของจำเลยที่ 2และที่ 3 เป็นความผิดหลายกรรมต่างกัน และศาลได้พิพากษาลงโทษจำคุกจำเลยที่ 2 และที่ 3 ทุกกรรมเป็นกระทงความผิดไปเช่นนี้โทษจำคุกที่ลงทุกกระทงเมื่อรวมทั้งสิ้นแล้วต้องไม่เกินกำหนดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91คดีสืบเนื่องมาจากจำเลยที่ 2 และที่ 3 ถูกศาลพิพากษาลงโทษจำคุกในคดีอาญาหมายเลขแดงที่ 2629/2533 คดีอาญาหมายเลขแดงที่ 2630/2533 และคดีอาญาหมายเลขแดงที่ 2439/2534ของศาลชั้นต้น โดยให้นับโทษทั้งสามสำนวนติดต่อกันจำเลยที่ 2 และที่ 3 ยื่นคำร้องว่า การที่ศาลให้นับโทษจำคุกของจำเลยที่ 2 และที่ 3 ทั้งสามสำนวนติดต่อกันนั้น เมื่อรวมโทษจำคุกของจำเลยที่ 2 และที่ 3 ในแต่ละคดีแล้วจะเกิน 50 ปีทำให้จำเลยที่ 2 และที่ 3 ต้องรับโทษจำคุกสูงกว่าโทษจำคุกที่ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91(3) ห้ามไว้ ขอให้ศาลชั้นต้นมีคำสั่งออกหมายจำคุกให้จำเลยที่ 2 และที่ 3 ใหม่ โดยไม่ให้นับโทษต่อกันเกิน 50 ปีศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ยกคำร้องจำเลยที่ 2 และที่ 3 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษายืนจำเลยที่ 2 และที่ 3 ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงรับฟังได้ว่า จำเลยที่ 2และที่ 3 ถูกศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษในคดีอาญาหมายเลขแดงที่ 2629/2533 จำคุกคนละ 26 ปี และ 24 ปี ตามลำดับ คดีอาญาหมายเล