ฟ้องเรียกค่าทดแทนการเวนคืนที่ดินและสิ่งปลูกสร้าง ฟ้องเคลือบคลุมหรือไม่ และสิทธิในการฟ้องเมื่อมีการตั้งอนุญาโตตุลาการ
ฟ้องที่บรรยายสภาพแห่งข้อหาและข้ออ้างที่อาศัยเป็นหลักแห่งข้อหาแจ้งชัดแล้ว ไม่จำต้องบรรยายรายละเอียดปลีกย่อยที่สามารถนำสืบได้ในชั้นพิจารณา ฟ้องจึงไม่เคลือบคลุม ส่วนสิทธิฟ้องคดีเวนคืน หากมีการตั้งอนุญาโตตุลาการและยังไม่ชี้ขาด เมื่อมีกฎหมายใหม่ยกเลิกอนุญาโตตุลาการ คู่กรณีมีสิทธิอุทธรณ์และฟ้องคดีตามกฎหมา
พิพากษาให้จำเลยทั้งสี่ร่วมกันจ่ายค่าทดแทนแก่โจทก์ทั้งสองตามที่เห็นสมควร พร้อมดอกเบี้ย
โจทก์บรรยายฟ้องเรียกค่าทดแทนการเวนคืนโดยคำนวณราคาจากสภาพที่ดิน ต้นไม้ อาคารโรงงาน และความเสียหาย แต่ไม่ได้ระบุรายละเอียดปลีกย่อย เช่น ราคาซื้อขายที่ดินแปลงละเท่าใด ต้นไม้ชนิดใด ปลูกเมื่อใด โรงงานสร้างเมื่อใด ราคาเท่าใด
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4132/2540บริษัท อินเตอร์เนชั่นแนล คอมเมอร์เชียล ดิเวลลอปเม้นท์โจทก์จำกัด กับพวกโจทก์กองทัพเรือ กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 55, ม. 172 พ.ร.บ.เวนคืนอสังหาริมทรัพย์ในท้องที่อำเภอสัตหีบ จังหวัดชลบุรี อำเภอเมืองระยอง จังหวัดระยอง พ.ศ.2514 พ.ร.บ.ว่าด้วยการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์ พ.ศ.2530 ม. 21 ประกาศคณะรักษาความสงบแห่งชาติ ฉบับที่ 44 เรื่อง การแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายว่าด้วยการเวนคืนอสังหาริมทรัพ โจทก์บรรยายฟ้องเกี่ยวกับราคาที่ดินของโจทก์รวมทั้งต้นไม้และความเสียหายจากการที่ถูกเวนคืนโดยคำนวณราคาจากสภาพที่ดิน ราคาต้นไม้ยืนต้นอาคารโรงงานและสิ่งปลูกสร้างและความเสียหายหากมีการซื้อขายหรือรื้อถอนอาคารโรงงานของโจทก์รวมทั้งโรงงานที่จะต้องสร้างใหม่ ซึ่งเป็นคำฟ้องโจทก์ที่ได้บรรยายแจ้งชัดซึ่งสภาพแห่งข้อหา คำขอบังคับ ทั้งข้ออ้างที่อาศัยเป็นหลักแห่งข้อหาเช่นว่านั้นแล้วโจทก์ไม่จำต้องบรรยายว่า>ราคาซื้อขายที่ดินแปลงละเท่าใด ต้นไม้ยืนต้นเป็นต้นไม้อะไร ปลูกเมื่อใด ให้ผลอย่างไร โรงงานสร้างเมื่อใด ราคาเท่าใดโรงงานตั้งที่ไหนมีรายละเอียดเช่นใด เพราะเป็นรายละเอียดที่สามารถนำสืบได้ในชั้นพิจารณา ฟ้องของโจทก์จึงไม่เคลือบคลุม โจทก์ที่ 2 เป็นเจ้าของโรงงานพิพาทนับแต่ซื้อโรงงานมาจากบริษัทล.ซึ่งเป็นเวลาก่อน พระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนในท้องที่อำเภอสัตหีบ จังหวัดชลบุรีและอำเภอเมืองระยอง จังหวัดระยอง พ.ศ.2509 ใช้บังคับโจทก์ที่ 2 จึงมีสิทธิฟ้องเรียกค่าทดแทนได้ โจทก์ทั้งสองและจำเลยที่ 1 ที่ 3 ได้ตั้งอนุญาโตตุลาการฝ่ายละคนตั้งแต่ปี 2516 มีการเจรจากันเรื่อยมา แต่ตกลงกันไม่ได้โดยมีการเปลี่ยนอนุญาโตตุลาการทั้งสองฝ่ายเมื่อปี 2522 และมีการนัดเจรจากันห