ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4460/2540พนักงานอัยการ จังหวัด สุราษฎร์ธานีโจทก์โจทก์ร่วมโจทก์นาย สถิต เหล่า พราหมณ์โจทก์นาย พิพัช ผ่องแผ้วจำเลย ป.อ. ม. 278, ม. 362, ม. 365 ป.วิ.อ. ม. 192 วรรคห้าจำเลยกระทำอนาจารผู้เสียหายโดยใช้มีดขู่เข็ญว่าจะแทงประทุษร้าย อันเป็นการใช้กำลังประทุษร้าย และการที่ผู้เสียหายต้องยอมให้จำเลย ถอดกระดุมเสื้อออก แสดงว่าผู้เสียหายอยู่ในภาวะที่ไม่สามารถขัดขืนได้ จำเลยจึงมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 278 โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 278,322,365 โดยบรรยายฟ้องว่า วันเกิดเหตุเวลากลางคืนก่อนเที่ยง จำเลยได้บังอาจบุกรุกเข้าไปในเคหสถานที่อยู่อาศัยซึ่งเป็นอสังหาริมทรัพย์ของนางสาว ส.ผู้เสียหายโดยไม่ได้รับอนุญาต แล้วบังอาจกระทำอนาจารผู้เสียหาย โดยใช้อาวุธมีดขู่เข็ญว่าทันใดนั้นจะใช้กำลังประทุษร้าย และโจทก์นำสืบข้อเท็จจริงฟังได้ตามที่โจทก์บรรยายฟ้อง ทั้งโจทก์ก็ได้ขอให้ลงโทษจำเลย ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 365 ด้วย การที่โจทก์อ้างมาตรา 322 แทนที่จะเป็นมาตรา 362 จึงเป็นกรณีโจทก์อ้างบทมาตราผิดศาลมีอำนาจลงโทษจำเลยตามฐานความผิดที่ถูกต้องได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 192 วรรคห้าโจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 25 กันยายน 2537 เวลากลางคืนก่อนเที่ยง จำเลยบุกรุกเข้าไปในเคหสถานที่อยู่อาศัยและเป็นอสังหาริมทรัพย์ของนางสาวสุภดี เหล่าพราหมณ์ ผู้เสียหายโดยไม่ได้รับอนุญาต แล้วกระทำอนาจารผู้เสียหายซึ่งมีอายุกว่า15 ปี โดยใช้มีดขู่เข็ญว่าจะแทงประทุษร้ายหากขัดขืนจนผู้เสียหายอยู่ในภาวะไม่สามารถขัดขืนได้และจำเลยได้ถอนเสื้อผ้าผู้เสียหายจนหลุดออกหมด การกระทำดังกล่าวเป็นการรบกวนการครอบครองอสังหาริมทรัพย์ของผู้เสียหายโดยปกติสุข ขอให้ลงโทษ