สิทธิของลูกจ้างในการได้รับค่าตั๋วเครื่องบินและค่าขนย้ายสัมภาระตามสัญญาจ้างฉบับแรกยังคงมีผลผูกพันนายจ้างแม้สัญญาจ้างฉบับแรกสิ้นสุดลงแล้ว และความรับผิดข
สิทธิที่เกิดขึ้นตามสัญญาจ้างฉบับแรกซึ่งเป็นเงื่อนไขในการต่อสัญญาจ้างยังคงมีผลผูกพันต่อไป แม้สัญญาจ้างฉบับแรกสิ้นสุดลง เว้นแต่คู่กรณีจะตกลงยกเลิกกัน และผู้จัดการทั่วไปของนิติบุคคลมีฐานะเป็นนายจ้างตามกฎหมายแรงงาน แต่การกระทำในฐานะตัวแทนไม่ก่อให้เกิดความรับผิดเป็นการส่วนตัว
ศาลฎีกาพิพากษาแก้ไขจำนวนเงินค่าตั๋วเครื่องบินและค่าขนย้ายสัมภาระเป็น 155,868 บาท และให้จำเลยที่ 1 รับผิดก่อน หากไม่สามารถบังคับชำระหนี้ได้จึงให้บังคับเอาจากจำเลยที่ 2
โจทก์เป็นลูกจ้างของจำเลยที่ 1 โดยมีสัญญาจ้าง 2 ฉบับ ฉบับแรกมีข้อตกลงให้สิทธิค่าตั๋วเครื่องบินและค่าขนย้ายสัมภาระเมื่อมีการต่อสัญญา 1 ปี ต่อมามีการทำสัญญาจ้างฉบับที่สองซึ่งเป็นผลสืบเนื่อง โดยไม่มีการยกเลิกสิทธิดังกล่าว จำเลยที่ 2 เป็นผู้จัดการทั่วไปมีอำนาจกระทำการแทนจำเลยที่ 1
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5759/2540นาย โรเบิร์ต เรมี่โจทก์บริษัท เจน เมอรัล พร๊อพเพอร์ตี้ ดีเวลลอปเม้นท์ จำกัด กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 77, ม. 171, ม. 586, ม. 820 ป.วิ.พ. ม. 55 พ.ร.บ.แรงงานสัมพันธ์ พ.ศ.2518 ม. 5 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 2สัญญาจ้างระหว่างโจทก์จำเลยฉบับแรกในส่วนที่เกี่ยวกับตั๋วเครื่องบินมีข้อความว่า "เริ่มต้นของสัญญานี้ ท่านไม่มีสิทธิได้รับตั๋วเครื่องบินไปกลับและจากบ้าน อย่างไรก็ดีเมื่อสัญญาฉบับ1 ปีเต็ม ได้ตกลงกัน ปี 2539 ท่านมีสิทธิได้รับตั๋วเครื่องบินชั้นประหยัดในการเดินทางแบบเที่ยวเดียว จำนวน 4 ใบ จากภูเก็ตไปที่ใด ๆ สำหรับท่านและครอบครัวของท่านทันที นอกจากนั้นค่าธรรมเนียมในการขนย้ายทรัพย์สินของท่านไปภูเก็ต และจากภูเก็ตไปที่อื่นจะได้รับการชดใช้โดยรีสอร์ทในวงเงินสูงสุดเท่ากับเงินเดือนที่ท่านได้รับ 1 เดือน" โดยสัญญาจ้างฉบับแรกนี้ทำขึ้นเมื่อวันที่ 26 ตุลาคม 2538 มีระยะเวลาการจ้างตั้งแต่วันที่8 ตุลาคม 2538 ถึงวันที่ 31 ธันวาคม 2538 ต่อมาจึงมีการทำสัญญาจ้างตามเอกสารหมาย จ.2 ขึ้นก่อนสัญญาจ้างฉบับแรกครบกำหนด โดยมีกำหนดระยะเวลาการจ้าง 1 ปี เริ่มตั้งแต่วันที่1 ธันวาคม 2538 ถึงวันที่ 30 พฤศจิกายน 2539 มีข้อความในตอนแรกว่า "ตามสัญญาจ้างของเรากับท่านฉบับลงวันที่ 26 ตุลาคม 2538และอาศัยการตกลงด้วยวาจาโดยการอนุมัติของไคจ์แอนดรีเช่นเมื่อวันที่ 4 ธันวาคม 2538 ข้าพเจ้ามีความยินดีต่อสัญญาจ้างให้ท่านใหม่อีก 1 ปี" ข้อความในสัญญาจ้างฉบับหลังดังกล่าวย่อมแสดงโดยชัดแจ้งว่าการทำสัญญาจ้างเอกสารหมาย จ.2 เป็นผลสืบเนื่องมาจากสัญญาจ้างฉบับแรกเมื่อสัญญาจ้างเอกสารหมาย จ.2จำเลยที่ 1 ทำสัญญาจ้างโจทก์ต่อมีกำหนด 1 ปี ซึ่งเป็นไปตามเงื่อนไขในส