ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 8156/2540นาย เสาร์ เก อา ภัยโจทก์นาย อดิศร กระแสชัย กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 170โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยทั้งสามตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 177,264,265,267, 83,86,91 ศาลชั้นต้น ไต่สวนมูลฟ้องแล้ว มีคำสั่งว่า คดีโจทก์สำหรับ จำเลยที่ 1 มีมูลทุกข้อหา ดังนั้น คำสั่งของศาลที่ให้คดีมีมูลสำหรับ จำเลยที่ 1 ย่อมเด็ดขาด ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 170 โจทก์อุทธรณ์ ดังนี้ การที่ศาลอุทธรณ์ภาค 2เห็นว่าความผิดฐานเบิกความเท็จสำหรับจำเลยที่ 1 ซึ่งศาลชั้นต้น สั่งมีมูลมานั้นเป็นฟ้องที่ไม่ชอบด้วยกฎหมายตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158 แล้วมี คำพิพากษาแก้ให้ยกฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่ 1 ในข้อหา เบิกความเท็จ จึงไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 170โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยทั้งสามตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 264, 265, 268, 177, 83, 86, 91, 1(7)(9)ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ว เห็นว่า คดีมีมูลเฉพาะจำเลยที่ 1ส่วนจำเลยที่ 2 และที่ 3 ไม่มีมูล ประทับฟ้องเฉพาะจำเลยที่ 1ยกฟ้องสำหรับจำเลยที่ 2 และที่ 3โจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 2 พิพากษาแก้เป็นว่า ยกฟ้องสำหรับจำเลยที่ 1ในข้อหาเบิกความเท็จตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 177นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ปัญหาที่ต้องวินิจฉัยตามฎีกาของโจทก์ซึ่งเป็นปัญหาข้อกฎหมายมีว่า เมื่อศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่าคดีเฉพาะจำเลยที่ 1 มีมูล ให้ยกฟ้องสำหรับจำเลยที่ 2 และที่ 3 โจทก์อุทธรณ์ว่าคดีโจทก์สำหรับจำเลยที่ 2 และที่ 3 มีมูล ศาลอุทธรณ์ภาค 2มีอำนาจพิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่ 1 ในความผิดฐานเบิกความเท็จเนื่องจากฟ้องโจทก์ไม่ได้บรรยายโดยชัดแจ้งถึงการกระทำทั้งหลายท