ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2375/2541พนักงานอัยการ จังหวัด สมุทรปราการโจทก์นาย วิชัย ปรือปรั่งจำเลย ป.อ. ม. 284, ม. 318การที่ผู้เสียหายซึ่งขณะเกิดเหตุมีอายุ 15 ปีเศษยังเป็นผู้เยาว์อยู่ออกจากห้องไปพูดจาปรับความเข้าใจกับจำเลย ห่างจากห้องพักเกิดเหตุประมาณ 10 เมตร โดยผู้เสียหายเต็มใจไปพูดกับจำเลยนั้น การกระทำของจำเลยยังไม่เป็นการล่วงอำนาจปกครองของบิดามารดา ผู้ปกครองหรือผู้ดูแลผู้เสียหาย และไม่เป็นการพาหญิงไปเพื่อการอนาจารโดยใช้กำลังประทุษร้าย จำเลยจึงไม่มีความผิดฐานพาหญิงไปเพื่อการอนาจารโดยใช้กำลังประทุษร้ายและพรากผู้เยาว์เพื่อการอนาจารโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 277, 278, 284, 318, 91จำเลยให้การรับสารภาพข้อหากระทำอนาจาร แต่ให้การปฏิเสธในข้อหาอื่นศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 277 วรรคสาม, 278, 284 วรรคแรก, 318 วรรคสาม เป็นการกระทำความผิดหลายกรรม เรียงกระทงลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91 ฐานะกระทำชำเราเด็กหญิงอายุยังไม่เกินสิบห้าปีโดยใช้อาวุธจำคุกตลอดชีวิต ฐานพรากผู้เยาว์ไปเพื่อการอนาจารจำคุก 6 ปีทางนำสืบของจำเลยเป็นประโยชน์อยู่บ้างมีเหตุบรรเทาโทษ ลดโทษให้หนึ่งในสามตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 ฐานกระทำชำเราเด็กหญิงอายุไม่เกินสิบห้าปีโดยใช้อาวุธ คงจำคุก 33 ปี 4 เดือนฐานพรากผู้เยาว์ไปเพื่อการอนาจาร จำคุก 4 ปี ฐานกระทำอนาจารแก่บุคคลอายุกว่าสิบห้าปี จำคุก 4 ปี คำให้การรับสารภาพชั้นจับกุมและพิจารณาของจำเลยในความผิดดังกล่าวเป็นประโยชน์แก่การพิจารณามีเหตุบรรเทาโทษ ลดโทษให้กึ่งหนึ่ง คงจำคุก 2 ปี รวมโทษจำคุก39 ปี 4 เดือนจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 2 พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 277 วรรค