ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2722/2541นาย ภิญโญ มากกิตติโจทก์นาย หรรษา ชีวะพฤกษ์จำเลย ป.อ. ม. 177 ป.วิ.อ. ม. 162 (1), ม. 167ในคดีที่ราษฎรเป็นโจทก์ ศาลชั้นต้นจะพิพากษายกฟ้องโดยไม่นัดไต่สวนมูลฟ้อง หรือนัดไต่สวนมูลฟ้องแล้วพิพากษายกฟ้องโดยไม่ไต่สวนมูลฟ้อง หรือไต่สวนมูลฟ้องแล้วพิพากษายกฟ้องก็ได้ทั้งสิ้น เพราะเป็นดุลพินิจในการดำเนินกระบวนพิจารณาในคดีเสร็จสิ้นไปโดยเร็วและชอบด้วยกฎหมายเมื่อข้อเท็จจริงฟังได้โดยชัดแจ้งว่า จำเลยทราบสิ่งที่เบิกความในคดีเดิมจากคำบอกเล่าของ จ. ข้อความที่ จ.เล่าให้จำเลยฟังนั้นจะเป็นความจริงหรือไม่ จำเลยไม่ได้ยืนยันดังนี้ยังถือไม่ได้ว่าจำเลยได้กระทำความผิดฐานเบิกความเท็จคดีโจทก์ไม่มีมูลความผิดดังฟ้อง ที่ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโดยมิได้ไต่สวนมูลฟ้องก่อนจึงชอบแล้วโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 177ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้นัดไต่สวนมูลฟ้อง ในวันนัดไต่สวนมูลฟ้องศาลชั้นต้นเห็นว่า คดีไม่จำเป็นต้องไต่สวนมูลฟ้องต่อไปให้งดการไต่สวนแล้ววินิจฉัยว่าคำเบิกความของจำเลยตามที่โจทก์กล่าวอ้างมาในฟ้อง จำเลยมิได้ยืนยันข้อเท็จจริงโดยเพียงแต่อ้างว่าได้รับคำบอกเล่ามาจากนางจินดาเท่านั้น การกระทำของจำเลยไม่มีมูลความผิดตามฟ้อง พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 2 พิพากษายืนโจทก์ฎีกาโดยผู้พิพากษาซึ่งลงชื่อในคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 2อนุญาตให้ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ศาลฎีกาตรวจสำนวนประชุมปรึกษาแล้วมีปัญหาต้องวินิจฉัยตามฎีกาของโจทก์ ซึ่งโจทก์ฎีกาว่าคำเบิกความของจำเลยที่ว่าโจทก์ชำระเงินให้แก่นางจินดาเพียง2,100 บาท เป็นความเท็จเพราะความจริงแล้วโจทก์ชำระเงินให้นางจินดาแล้ว 14,400 บาท ดังนั้นการจะวินิจฉัยว่า โจทก์ชำระเงินให้แก่นางจินดาแล้วเพียงใด จำเป็