ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4309/2541

ประเด็นกฎหมาย

ค่านายหน้าที่จ่ายเป็นประจำทุกเดือนตามผลงาน ถือเป็นค่าจ้างตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 2 และต้องนำมารวมเป็นฐานในการคำนวณค่าชดเช

หลักกฎหมาย

แม้ค่านายหน้าที่ได้รับในแต่ละเดือนมีจำนวนไม่แน่นอนและไม่เท่ากัน แต่หากจ่ายเป็นประจำทุกเดือน โดยคำนวณตามผลงานที่ทำได้ ถือเป็นค่าจ้างที่ต้องนำมารวมคำนวณค่าชดเชย

คำวินิจฉัย

ค่านายหน้าที่จ่ายเป็นประจำทุกเดือนตามผลงานเป็นค่าจ้าง ต้องนำมารวมคำนวณค่าชดเชย แต่โจทก์ที่ 2 ฟ้องเกินสิทธิ ศาลฎีกาแก้ไขให้ถูกต้อง

ข้อเท็จจริงสำคัญ

จำเลยจ่ายค่านายหน้าให้โจทก์ทุกวันสิ้นเดือน โดยคำนวณตามยอดขายสินค้าที่โจทก์ขายได้และยอดเงินที่จำเลยเก็บค่าสินค้าซึ่งโจทก์ขายได้

กฎหมายที่เกี่ยวข้อง

เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4309/2541นาย วิโรจน์ แซ่เตียโจทก์บริษัท ไพบูลย์วัฒ นา จำกัดจำเลย ป.วิ.พ. ม. 225 พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 31, ม. 39, ม. 52, ม. 56 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 2ค่านายหน้าที่โจทก์ได้รับในแต่ละเดือนแม้จะมีจำนวนไม่แน่นอน และไม่เท่ากัน แต่จำเลยจ่ายค่านายหน้าดังกล่าวให้แก่โจทก์ ทุกวันสิ้นเดือน โดยคำนวณตามยอดขายสินค้าที่โจทก์ขายได้และยอดเงินที่จำเลยเก็บค่าสินค้าซึ่งโจทก์ขายได้จึงเป็น การจ่ายเป็นประจำทุกเดือน กรณีถือได้ว่าค่านายหน้าดังกล่าว เป็นเงินที่จำเลยจ่ายให้แก่โจทก์เป็นการตอบแทนการทำงาน โดยคำนวณตามผลงานที่โจทก์ทำได้ จึงเป็นค่าจ้างตามความหมายของประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงานข้อ 2 จำเลยต้องนำค่านายหน้าดังกล่าวมารวมเป็นฐานในการคำนวณค่าชดเชยด้วย โจทก์ฟ้องบังคับให้จำเลยจ่ายค่านายหน้าซึ่งต้องนำมารวม เป็นฐานในการคำนวณค่าชดเชยเกินไปจากจำนวนเงินซึ่งโจทก์ มีสิทธิเรียกร้อง แม้จำเลยมิได้ให้การต่อสู้ว่าจำนวนเงิน ดังกล่าวไม่ถูกต้องเป็นประเด็นข้อพิพาทไว้ แต่ปัญหานี้เป็น ปัญหาเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชน ศาลฎีกา มีอำนาจหยิบยกขึ้นพิจารณาและแก้ไขให้ถูกต้องได้คดีทั้งสองสำนวนนี้ ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งให้รวมการพิจารณาพิพากษาเข้าด้วยกันโดยให้เรียกโจทก์ตามลำดับสำนวนว่าโจทก์ที่ 1 และโจทก์ที่ 2โจทก์ทั้งสองสำนวนฟ้องขอให้บังคับจำเลยจ่ายค่าชดเชยให้แก่โจทก์ที่ 1 จำนวน 99,611 บาท และโจทก์ที่ 2 จำนวน 68,124 บาทจำเลยให้การว่า จำเลยเลิกจ้างโจทก์ทั้งสองโดยมีเหตุผลอันสมควรและจำเลยได้จ่ายค่าชดเชยให้แก่โจทก์ทั้งสองจนครบตามกฎหมายแล้วโจทก์ทั้งสองไม่มีสิทธินำค่านายหน้ามาคำนวณเป็นค่าชดเ