ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4531/2541

ประเด็นกฎหมาย

การจ้างงานหลังเกษียณอายุในหน้าที่เดิมเป็นงานปกติของธุรกิจ ไม่ใช่การจ้างครั้งคราว และข้อตกลงไม่เรียกร้องค่าชดเชยเป็นโมฆะ

หลักกฎหมาย

งานที่ลูกจ้างทำก่อนและหลังเกษียณในลักษณะเดียวกันในธุรกิจเดิมของนายจ้าง ถือเป็นงานปกติของธุรกิจ ไม่เข้าข้อยกเว้นการจ้างที่มีกำหนดระยะเวลาที่ไม่ต้องจ่ายค่าชดเชยตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 46 วรรคสี่ และข้อตกลงที่ลูกจ้างสละสิทธิเรียกร้องค่าชดเชยเป็นข้อตกลงที่มีวัตถุประสงค์ขัดต่

คำวินิจฉัย

พิพากษากลับ ให้จำเลยจ่ายค่าชดเชยจำนวน 115,500 บาทแก่โจทก์

ข้อเท็จจริงสำคัญ

เดิมโจทก์ทำงานเป็นลูกจ้างของจำเลยตำแหน่งผู้จัดการส่วนพัฒนาตลาดเงินทุน หลังจากเกษียณอายุ จำเลยจ้างโจทก์ทำงานอีก 1 ปีในหน้าที่เดิม และมีข้อตกลงในสัญญาว่าเมื่อครบกำหนดระยะเวลาจ้าง โจทก์ไม่ติดใจเรียกร้องค่าชดเชย

กฎหมายที่เกี่ยวข้อง

เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4531/2541นาง สุจิตรา สรนันท์โจทก์บริษัท เงินทุนหลักทรัพย์ ไอทีเอฟ จำกัด ( มหาชนจำเลย ป.พ.พ. ม. 150 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 46เดิมโจทก์เคยทำงานเป็นลูกจ้างของจำเลยตำแหน่งผู้จัดการส่วนพัฒนาตลาดเงินทุน มีหน้าที่ดูแลลูกค้าเงินฝากของจำเลย หลังจากโจทก์เกษียณอายุการทำงาน จำเลยได้ทำสัญญาจ้าง ให้โจทก์ทำงานอีก 1 ปีในหน้าที่เดิม ดังนั้น งานที่โจทก์ทำก่อนเกษียณก็ดี หลังเกษียณก็ดีเป็นงานในลักษณะเดียวกันในธุรกิจเดิมของจำเลย เป็นงานปกติของธุรกิจของจำเลย จึงมิใช่งานอันมี ลักษณะเป็นครั้งคราวที่มีกำหนดการสิ้นสุดหรือความสำเร็จของงาน อันจะเข้าข้อยกเว้นตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 46 วรรคสี่ ที่โจทก์กับจำเลยตกลงทำหนังสือสัญญาการว่าจ้างโดยกำหนดว่าผู้รับจ้างขอให้สัญญาว่าเมื่อครบกำหนดระยะเวลา และ/หรือ ผู้รับจ้างถูกเลิกสัญญาผู้รับจ้างไม่ติดใจเรียกร้องเงินค่าชดเชย จากบริษัททั้งสิ้นนั้น เป็นข้อตกลงที่มีวัตถุประสงค์ขัดต่อ ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 46 อันเป็นกฎหมายเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยหรือศีลธรรม อันดีของประชาชน ตกเป็นโมฆะตาม ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 150 จำเลยจึงต้อง จ่ายค่าชดเชยให้แก่โจทก์โจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยจ่ายค่าชดเชยจำนวน 115,500 บาทแก่โจทก์จำเลยให้การว่า เมื่อโจทก์อายุ 55 ปี จำเลยเลิกจ้างโจทก์โดยจ่ายค่าชดเชยครบถ้วนตามกฎหมายแต่โจทก์ในฐานะผู้จัดการส่วนพัฒนาตลาดเงินทุนมีหน้าที่ดูแลบัญชีของลูกค้าหลายบัญชี จำเลยจึงตกลงว่าจ้างโจทก์เป็นหนังสือ กำหนดระยะเวลาการจ้างเริ่มต้นตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม 2540 และกำหนดระยะเวลาสิ้นสุดการจ้างวันที่ 31 ธันวาคม 2540 ซึ่งเป็