ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5028/2541
กฎหมายที่เกี่ยวข้อง
เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5028/2541บริษัท สี ไทย กัน ไซเพ้นท์ จำกัดโจทก์นาย พุทธพร เอี่ยม บำรุง กับพวกจำเลย ป.รัษฎากร ม. 103, ม. 104, ม. 118 ป.พ.พ. ม. 680เอกสารฉบับพิพาทเป็นเพียงบันทึกที่จำเลยที่ 2 ตกลงค้ำประกันการทำงานของจำเลยที่ 1 ให้ไว้แก่โจทก์ว่า หากจำเลยที่ 1 กระทำด้วยประการใด ๆ เป็นเหตุให้โจทก์ได้รับความเสียหาย แต่จำเลยที่ 1 ไม่ยอมชดใช้ จำเลยที่ 2 ยินยอมชดใช้แทนจนครบ โดยจำเลยที่ 2 ได้ลงลายมือชื่อไว้เป็นหลักฐานเป็นเพียงหลักฐานเป็นหนังสือตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 680 วรรคสอง เท่านั้น เมื่อมิใช่เป็นหนังสือ สัญญาค้ำประกันระหว่างโจทก์กับจำเลยที่ 2 อันจะถือเป็น ตราสารที่ต้องเสียอากรโดยปิดแสตมป์บริบูรณ์ตามอัตราที่กำหนด ในบัญชีอัตราอากรแสตมป์ตามความมุ่งหมายแห่งประมวลรัษฎากรมาตรา 103,104 และ 118 แม้เอกสารดังกล่าวมิได้ปิดอากรแสตมป์ก็ใช้เป็นพยานหลักฐานได้โจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยทั้งสองร่วมกันชำระเงินจำนวนดังกล่าวพร้อมด้วยดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีของต้นเงิน3,696,286.11 บาท นับแต่วันฟ้องไปจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์จำเลยที่ 1 ขาดนัดและไม่ยื่นคำให้การจำเลยที่ 2 ให้การว่า ไม่เคยทำสัญญาค้ำประกันการทำงานของจำเลยที่ 1 ต่อโจทก์ เอกสารที่ท้ายฟ้องเป็นเอกสารปลอม ขอให้ยกฟ้องระหว่างพิจารณา โจทก์ขอถอนฟ้องจำเลยที่ 1 ศาลแรงงานกลางอนุญาตศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่า คำให้การของจำเลยที่ 2 ขัดกันเองว่า จำเลยที่ 2 เป็นผู้ค้ำประกันการทำงานของจำเลยที่ 1 ต่อโจทก์หรือไม่ จึงเป็นคำให้การที่ไม่ชอบด้วยกฎหมาย และศาลแรงงานกลางฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยที่ 1 เป็นลูกจ้างโจทก์ตำแหน่งพนักงานเก็บเงิน จำเลยที่ 2 เป็นผู้ค้ำประกันการทำงานของจำเลยที่ 1ต่อโจทก์ว่าหากจำเลยที่ 1 ต้อ