ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5103/2541

ประเด็นกฎหมาย

การส่งหนังสือแจ้งภาษีทางไปรษณีย์ลงทะเบียนตอบรับให้เด็กอายุ 12 ปีรับแทนชอบด้วยกฎหมายหรือไม่ และโจทก์ยื่นอุทธรณ์เกินกำหนด 30 วันหรือไม่

หลักกฎหมาย

การส่งหนังสือแจ้งภาษีทางไปรษณีย์ลงทะเบียนตอบรับ มาตรา 8 วรรคหนึ่ง แห่งประมวลรัษฎากร มิได้บัญญัติว่าในกรณีที่ไม่พบผู้รับจะส่งให้แก่บุคคลใดซึ่งบรรลุนิติภาวะแล้วก็ได้ ดังนั้น การส่งทางไปรษณีย์ลงทะเบียนตอบรับจึงอยู่ในบังคับของไปรษณียนิเทศ พ.ศ. 2534 ซึ่งข้อ 573.1 ถือว่าบุคคลซึ่งอยู่ในบ้านเรือนเดียวกันกับ

คำวินิจฉัย

พิพากษายืน (ยกฟ้อง) โดยศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การส่งหนังสือแจ้งภาษีทางไปรษณีย์ลงทะเบียนตอบรับให้เด็กอายุ 12 ปีรับแทนชอบด้วยกฎหมายตามไปรษณียนิเทศ พ.ศ. 2534 ถือว่าโจทก์ได้รับหนังสือแล้วตั้งแต่วันที่เด็กได้รับ โจทก์ยื่นอุทธรณ์เกินกำหนด 30 วัน จึงไม่มีอำนาจฟ้อง

ข้อเท็จจริงสำคัญ

เจ้าพนักงานส่งหนังสือแจ้งภาษีทางไปรษณีย์ลงทะเบียนตอบรับไปยังภูมิลำเนาของโจทก์ ขณะส่งบ้านอยู่ระหว่างการซ่อมแซม บุตรโจทก์อายุ 12 ปี ซึ่งมีชื่อในทะเบียนบ้านเดียวกันแต่ไปพักอาศัยชั่วคราวในบ้านอีกหลังในรั้วเดียวกัน ได้ลงลายมือชื่อรับหนังสือแทนโจทก์

กฎหมายที่เกี่ยวข้อง

เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5103/2541นาย เกรียงไกร ปาลวัฒน์วิไชยโจทก์กรมสรรพากรจำเลย ป.รัษฎากร ม. 8 วรรคหนึ่ง, ม. 30 ป.วิ.พ. ม. 73 ทวิ, ม. 76 พ.ร.บ.ไปรษณีย์ พ.ศ.2477 ม. 22 พ.ร.บ.การสื่อสารแห่งประเทศไทย พ.ศ.2519 ม. 4 ไปรษณีย์นิเทศ พ.ศ.2534 ข้อ 572, ข้อ 573, ข้อ 575การส่งหนังสือแจ้งให้เสียภาษีอากร มาตรา 8 วรรคหนึ่งแห่งประมวลรัษฎากร บัญญัติให้ส่งได้ 2 วิธี คือ วิธีส่ง โดยทางไปรษณีย์ลงทะเบียนตอบรับและวิธีให้เจ้าพนักงานสรรพากรนำไปส่งเฉพาะวิธีให้เจ้าพนักงานสรรพากรนำไปส่ง ถ้าไม่พบ ผู้รับ ณ ภูมิลำเนาหรือถิ่นที่อยู่หรือสำนักงานของผู้รับจะส่งให้แก่บุคคลใดซึ่งบรรลุนิติภาวะแล้วและอยู่หรือทำงานในบ้านหรือสำนักงานที่ปรากฏว่าเป็นของผู้รับก็ได้ ส่วนการส่งหนังสือแจ้งให้เสียภาษีอากรทางไปรษณีย์ลงทะเบียนตอบรับมาตรา 8 วรรคหนึ่ง แห่งประมวลรัษฎากร มิได้บัญญัติว่าในกรณีที่ไม่พบผู้รับจะส่งให้แก่บุคคลใดซึ่งบรรลุนิติภาวะแล้วก็ได้ ดังนั้น การส่งทางไปรษณีย์ลงทะเบียนตอบรับจึงอยู่ในบังคับของไปรษณียนิเทศ พ.ศ. 2534 ซึ่งออกโดยอาศัยอำนาจตามความในมาตรา 22 แห่งพระราชบัญญัติไปรษณีย์ พ.ศ. 2477และมาตรา 4 แห่งพระราชบัญญัติการสื่อสารแห่งประเทศไทยพ.ศ. 2519 ข้อกำหนดในไปรษณียนิเทศดังกล่าวมิได้กำหนดอายุผู้แทนของผู้รับสิ่งของส่งทางไปรษณีย์ไว้ ดังนั้นบุคคลซึ่งอยู่ในบ้านเรือนเดียวกันกับผู้รับแม้ยังไม่บรรลุนิติภาวะก็เป็นผู้แทนของผู้รับได้ กรณีไม่อาจนำประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 73 ทวิ และ 76มาอนุโลมใช้ได้โจทก์ฟ้องขอให้เพิกถอนการประเมินภาษีของเจ้าพนักงานประเมินคำวินิจฉัยอุทธรณ์ของคณะกรรมการพิจารณาอุทธรณ์และคำสั่งยึดอายัดทรัพย์สินของโจทก์และภริยาจำเลยให้การว่า โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องเพราะโจ