ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6100/2541นาย ประวิทย์ ฤกษ์พิชญ โยธิน กับพวกโจทก์บริษัท ประกันภัย ไทย วิวัฒน์ จำกัด กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 877 ป.วิ.พ. ม. 183, ม. 225, ม. 240ศาลชั้นต้นชี้สองสถานและกำหนดประเด็นข้อพิพาทว่าโจทก์มีสิทธิเรียกค่าเสียหายตามฟ้องจากจำเลยได้หรือไม่เพียงใด และต่อมาจำเลยได้ยื่นคำร้องขอเพิ่มเติมคำให้การว่า ตามสัญญากรมธรรม์ประกันภัยข้อ 3.7.5 ยกเว้นความเสียหายอันเกิดจากการขาดการใช้รถยนต์ โจทก์ที่ 1 ไม่มีสิทธิเรียกค่าเสียหายส่วนนี้ศาลชั้นต้นอนุญาตให้จำเลยเพิ่มเติมคำให้การได้ทั้งได้ยกขึ้นวินิจฉัยในคำพิพากษาด้วย ฉะนั้น จึงเป็นข้อที่ยกขึ้นว่ากันมาแล้วโดยชอบในศาลชั้นต้น ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 225 วรรคแรกและจำเลยยกข้ออ้างดังกล่าวโต้แย้งเป็นอุทธรณ์ด้วยศาลอุทธรณ์จึงยกขึ้นวินิจฉัยได้ กรมธรรม์ประกันภัยข้อ 3.7 ระบุว่า การประกันภัยนี้ไม่คุ้มครองความเสียหายอันเกิดจากการขาดการใช้รถยนต์ซึ่งหมายความรวมถึงการที่โจทก์ที่ 1 ได้รับความเสียหายอันเกิดจากการขาดการใช้รถยนต์ด้วย ฉะนั้น โจทก์ที่ 1 จึงไม่มีสิทธิเรียกค่าเสียหายส่วนนี้ จากจำเลยผู้รับประกันภัยโจทก์ฟ้องว่า โจทก์ที่ 1 เป็นผู้ครอบครองและใช้ประโยชน์รถยนต์หมายเลขทะเบียน 80-9759 สระบุรี ซึ่งประกันภัยไว้แก่จำเลย โจทก์ที่ 2 เป็นผู้รับประโยชน์ เมื่อวันที่ 9 มีนาคม 2533 ได้มีรถยนต์หมายเลขทะเบียน 85-8806 กรุงเทพมหานครซึ่งประกันภัยไว้แก่จำเลยเช่นเดียวกัน ขับมาด้วยความประมาทเลินเล่อเป็นเหตุให้ชนรถยนต์คันที่โจทก์ที่ 1 ครอบครองได้รับความเสียหายจำเลยตกลงชำระค่าซ่อมแซมและได้นำไปซ่อมแซมที่อู่ของโจทก์ที่ 2แต่เมื่อซ่อมเสร็จแล้ว จำเลยมิได้ชำระค่าซ่อมแซมให้โจทก์ที่ 2 จึงใช้สิทธิยึดหน่วงรถยนต์คันดัง