ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6476/2541พนักงานอัยการ สำนักงาน อัยการ สูงสุดโจทก์โจทก์ร่วมโจทก์นางสาว วิไลวรร ณ ตรี บำรุงโจทก์นายก ฤษ สัตยานุชิต กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 68, ม. 294จำเลยที่ 1 กับพวกเพียง 5 คน นั่งมาด้วยกันบนรถโดยสารประจำทาง ส่วนผู้ตายกับพวกมีจำนวนประมาณ 30 คนที่ยืนคอยรถโดยสารประจำทางอยู่การที่ฝ่ายผู้ตายกับพวกอาศัยพวกมาก ขึ้นไปทำร้ายจำเลยที่ 1 ถึงที่ 5 จึงเป็นการ ประทุษร้ายอันละเมิดต่อกฎหมายและเป็นภยันตรายที่ใกล้จะถึง จำเลยที่ 1 ถึงที่ 5 จึงจำเป็นต้องป้องกันสิทธิของตนเอง หาใช่เป็นการสมัครใจเข้าร่วมชุลมุนต่อสู้ไม่ การที่ จำเลยที่ 1 ถึงที่ 5 ถอดเข็มขัดและใช้หัวเข็มขัดป้องกันขัดขวาง มิให้ฝ่ายผู้ตายขึ้นมาบนรถทางประตูหน้าและประตูหลัง แสดงว่า ฝ่ายจำเลยที่ 1 กับพวกได้กระทำไปพอสมควรแก่เหตุ และไม่ได้ความว่าการที่ผู้ตายถึงแก่ความตายนั้นเกิดจาก การกระทำของจำเลยที่ 1 ถึงที่ 5 จำเลยที่ 1 ถึงที่ 5จึงไม่ต้องรับโทษฐานชุลมุนต่อสู้เป็นเหตุให้คนตายโจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 1 พาอาวุธมีดปลายแหลม 1 เล่มไปตามถนนพญาไทมุ่งหน้าไปทางอนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิอันเป็นในเมือง หมู่บ้าน และทางสาธารณะโดยไม่มีเหตุสมควรและจำเลยที่ 1 ถึงที่ 5 กลุ่มหนึ่ง กับจำเลยที่ 6 ที่ 7นายอนุสรณ์ ประทุมวัลย์ หรือประทุมวัน กับพวกที่ยังหลบหนีอีกกลุ่มหนึ่งได้เข้าร่วมชุลมุนต่อสู้ชกต่อยทำร้ายร่างกายกันระหว่างชุลมุนต่อสู้จำเลยที่ 1 ใช้อาวุธมีดปลายแหลมที่พกพาไปฟันและแทงทำร้ายร่างกายนายอนุสรณ์ที่บริเวณสีข้างทะลุเยื่อหุ้มหัวใจเข้าไปถูกปลายหัวใจและขั้วปอดซ้ายโดยมีเจตนาฆ่าและนายอนุสรณ์ได้ถึงแก่ความตายจากบาดแผลดังกล่าวสมดังเจตนาของจำเลยที่ 1ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83, 91, 288, 294, 371 และริบอาวุธ