การเวนคืนที่ดินต้องเป็นไปตามแผนที่และบัญชีรายชื่อท้ายพระราชบัญญัติเวนคืนเท่านั้น การนำชี้แนวเขตเกินกว่าที่กำหนดไว้ แม้จะอยู่ในระยะที่พระราชกฤษฎีกากำหน
การเวนคืนอสังหาริมทรัพย์ต้องกระทำโดยพระราชบัญญัติซึ่งระบุแนวเขตและเนื้อที่แน่นอนตามแผนที่และบัญชีรายชื่อท้ายพระราชบัญญัติเท่านั้น การกำหนดแนวทางในพระราชกฤษฎีกาไม่สามารถขยายเขตเวนคืนเกินกว่าที่ระบุในพระราชบัญญัติเวนคืนได้
ที่ดินที่จำเลยที่ 4 นำชี้เพิ่มอีก 3 ไร่ 1 งาน 74 ตารางวา ไม่ใช่ที่ดินที่ถูกเวนคืนตามกฎหมาย จำเลยทั้งสี่ไม่มีสิทธิเข้าไปเกี่ยวข้อง การกระทำของจำเลยทั้งสี่เป็นการละเมิด แต่โจทก์ทั้งสองไม่ได้รับความเสียหายตามฟ้อง เนื่องจากไม่ปรากฏว่าจำเลยเข้าครอบครองหรือก่อสร้างทางในที่ดินพิพาทหลังจากศาลอุทธรณ์มีคำวินิจฉัย
ที่ดินของโจทก์ถูกเวนคืนตามพระราชบัญญัติเวนคืนอสังหาริมทรัพย์ พ.ศ. 2532 เนื้อที่ 3 ไร่ 64 ตารางวา แต่จำเลยที่ 4 นำชี้แนวเขตเข้าไปในที่ดินของโจทก์เกินกว่ารูปแผนที่และจำนวนเนื้อที่ที่ระบุไว้ในบัญชีรายชื่อท้ายพระราชบัญญัติ เนื้อที่ 3 ไร่ 1 งาน 74 ตารางวา แม้จะอยู่ในระยะ 240 เมตร ตามพระราชกฤษฎีกากำหนดแนว
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6521/2541นาง ดารา จันทร์ แสง สุก กับพวกโจทก์กระทรวงคมนาคม กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 438 พ.ร.บ.ว่าด้วยการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์ พ.ศ.2477 พระราชบัญญัติว่าด้วยการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์ พ.ศ. 2532 บัญญัติไว้ชัดเจนว่าให้เวนคืนที่ดินภายในแนวเขตตามแผนที่และบัญชีรายชื่อท้ายพระราชบัญญัติเท่านั้น การที่ จำเลยที่ 4 นำชี้แนวเขตเข้าไปในที่ดินของโจทก์ทั้งสอง เกินกว่ารูปแผนที่และจำนวนเนื้อที่ของที่ดินซึ่งระบุไว้ ในบัญชีรายชื่อเจ้าของหรือผู้ครอบครองที่ดิน ซึ่งต้องเวนคืน แม้จะยังอยู่ในระยะ 240 เมตร ตามที่ พระราชกฤษฎีกากำหนดแนวทางหลวงที่จะสร้างทางหลวงแผ่นดิน สายคลองตัน-หนองงูเห่า พ.ศ. 2522 กำหนดไว้ ก็จะถือว่าที่ดินส่วนซึ่งจำเลยที่ 4 นำชี้เพิ่มถูกเวนคืนด้วยไม่ได้ จำเลยทั้งสี่ไม่มีสิทธิเข้าไปเกี่ยวข้องกับที่ดินส่วนนี้ ศาลอุทธรณ์มีคำวินิจฉัยคดีของโจทก์ทั้งสองว่าที่ดินพิพาทไม่ใช่ที่ดินที่ถูกเวนคืนจำเลยทั้งสี่ไม่มีสิทธิเข้าไปยึดถือครอบครอง ซึ่งหลังจากนั้นไม่ปรากฏว่าฝ่ายจำเลยเข้าครอบครองหรือดำเนินการก่อสร้างทางในที่ดินพิพาท แสดงว่า โจทก์ทั้งสองมิได้สูญเสียที่ดินพิพาทไป โจทก์ทั้งสองจึง มิได้รับความเสียหายเป็นจำนวนเท่ากับราคาที่ดินซึ่งโจทก์ ทั้งสองทำสัญญาจะซื้อจะขายกับบุคคลภายนอก จำเลยทั้งสี่ ไม่ต้องรับผิดชดใช้ค่าเสียหายให้แก่โจทก์ทั้งสองโจทก์ทั้งสองฟ้องว่า ที่ดินของโจทก์ทั้งสองถูกเวนคืนตามบัญชีรายชื่อเจ้าของหรือผู้ครอบครองที่ดินที่ต้องเวนคืนท้ายพระราชบัญญัติเวนคืนอสังหาริมทรัพย์ดังกล่าว เนื้อที่ 3 ไร่64 ตารางวา จำเลยที่ 4 ได้รับมอบหมายจากจำเลยที่ 3 ซึ่งเป็นนายช่างแขวงการทางกรุงเทพมหานครของจำเลยที่ 2 โดยเป็นตัวแทนของจำเลยที่ 1 และที่ 2 ได้บุกรุกเข