การลาออกของลูกจ้างมีผลทันทีเมื่อแสดงเจตนาและไม่อาจถอนได้ และนายจ้างที่จ่ายค่าชดเชยโดยรู้ว่าไม่มีหน้าที่ต้องจ่ายจะเรียกคืนไม่ได้
ลูกจ้างมีสิทธิเลิกสัญญาจ้างโดยการลาออก และเมื่อแสดงเจตนาลาออกแก่นายจ้างแล้วจะถอนมิได้ ตาม ป.พ.พ. มาตรา 386 วรรคสอง การจ่ายค่าชดเชยโดยรู้ว่าไม่มีหนี้ต้องจ่ายเป็นการชำระหนี้ตามอำเภอใจ เรียกคืนไม่ได้ตามมาตรา 407
จำเลยลาออกเอง มิใช่ถูกเลิกจ้าง โจทก์ไม่มีหน้าที่จ่ายค่าชดเชย แต่เมื่อโจทก์จ่ายไปโดยรู้ว่าไม่มีหนี้ ก็เรียกคืนไม่ได้ พิพากษากลับ ให้ยกฟ้อง
จำเลยยื่นหนังสือลาออกโดยระบุวันที่มีผล ต่อมายื่นหนังสือขอยกเลิกการลาออกก่อนวันที่คณะกรรมการอนุมัติ แต่ศาลถือว่าการลาออกมีผลแล้วและไม่อาจถอนได้
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1900/2542สหกรณ์ออมทรัพย์ ครู ปัตตานี จำกัดโจทก์นาย กิตติคุณ แก้วศ รีจำเลย ป.พ.พ. ม. 386 วรรคสอง, ม. 407 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 46ลูกจ้างมีสิทธิเลิกสัญญาจ้างได้ด้วยการลาออกจากงานและหลังจากลูกจ้างแสดงเจตนาลาออกจากงานแก่นายจ้างแล้วลูกจ้างหามีสิทธิถอนเจตนานั้นได้ไม่ ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 386 วรรคสอง เมื่อจำเลย ยื่นหนังสือขอลาออกจากงานต่อโจทก์ในวันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2540โดยระบุให้การลาออกมีผลตั้งแต่วันที่ 1 มีนาคม 2540 ถือว่าการแสดงเจตนาลาออกจากงานของจำเลยมีผลตามกฎหมายแล้วนับแต่วันยื่นหนังสือขอลาออกแม้ต่อมาวันที่21 กุมภาพันธ์ 2540 จำเลยได้ยื่นหนังสืออีกฉบับหนึ่งต่อโจทก์ขอยกเลิกหนังสือขอลาออกจากงานดังกล่าว ก็หามีผลเป็นการยกเลิกหนังสือขอลาออกจากงานไม่หนังสือขอลาออกจากงาน ของจำเลยยังคงมีผลต่อไป ทั้งโจทก์มีระเบียบว่าด้วยพนักงาน และลูกจ้างที่กำหนดว่า พนักงานหรือลูกจ้างผู้ใดประสงค์ จะลาออกจากงาน ให้ยื่นหนังสือขอลาออกต่อผู้บังคับบัญชา โดยตรงของตนเพื่อเสนอตามลำดับจนถึงคณะกรรมการดำเนินการ เมื่อคณะกรรมการดำเนินการพิจารณาอนุญาตแล้วจึงให้ถือว่า ออกจากงาน ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของสัญญาจ้างที่มีผลใช้บังคับ แก่โจทก์และจำเลยได้ ดังนั้น เมื่อคณะกรรมการดำเนินการ ของสหกรณ์โจทก์พิจารณาอนุมัติหนังสือขอลาออกจากงานของจำเลย ในการประชุมวันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2540 ซึ่งเป็นเวลาก่อนที่ หนังสือขอลาออกมีผล การลาออกจากงานของจำเลยจึงมีผล ตั้งแต่วันที่ 1 มีนาคม 2540 เป็นต้นไป การที่จำเลยต้องออก จากงานหาใช่เพราะถูกโจทก์เลิกจ้างไม่ โจทก์ย่อมไม่มีหน้าที่ ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 46 ต้องจ่ายค่าชดเชยให