ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2175/2542นาย สวัสดิ์ วัคคีย์ พรหมโจทก์บริษัท อรัญพาร์คโฮเต็ล จำกัดจำเลย ป.วิ.พ. ม. 293 พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 31การขอให้งดการบังคับคดีตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 293 จะต้องมีการบังคับคดีโดยการยึดหรืออายัดทรัพย์สินของลูกหนี้ตามคำพิพากษาอยู่ก่อนแล้วในขณะที่ขอให้ งดการบังคับคดี เมื่อคดีนี้ยังไม่มีการบังคับคดี จำเลยจะขอให้งดการบังคับคดีตามบทบัญญัติดังกล่าวหาได้ไม่คดีสืบเนื่องมาจากโจทก์ฟ้องจำเลยเรียกค่าจ้างที่จำเลยค้างชำระศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยจ่ายค่าจ้างค้าง 212,000 บาทแก่โจทก์คดีถึงที่สุดแต่จำเลยไม่ชำระหนี้ให้แก่โจทก์ ศาลแรงงานกลางออกคำบังคับแล้ว จำเลยจึงยื่นคำร้องว่า จำเลยได้ฟ้องโจทก์เรียกเงินจำนวน 481,124.97 บาท เพราะโจทก์เบิกเงินจากจำเลยไปโดยไม่มีสิทธิ หากจำเลยชนะคดีโจทก์จำเลยสามารถหักกลบลบหนี้กันได้ทั้งการงดการบังคับคดีก็ไม่เสียหายแก่โจทก์ ขอให้ศาลสั่งงดการบังคับคดีไว้ก่อนโจทก์ยื่นคำร้องคัดค้านขอให้ดำเนินการบังคับคดีไปศาลแรงงานกลางนัดพร้อมและมีคำสั่งว่า ในคดีนี้เป็นการบังคับเอาค่าจ้างค้าง ไม่อยู่ในความรับผิดแห่งการบังคับคดีตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 286(3) ประกอบพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522มาตรา 31 จึงมีคำสั่งยกคำร้องจำเลยอุทธรณ์คำสั่งต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า ที่จำเลยอุทธรณ์ว่า เงินเดือนค่าจ้างที่จำเลยจะต้องจ่ายให้แก่โจทก์ต้องเป็นจำนวนเงินที่ศาลแรงงานกลางเห็นสมควรเท่านั้นที่ไม่อยู่ในความรับผิดแห่งการบังคับคดี ดังนั้น เงินส่วนที่เหลือจากที่ศาลแรงงานกลางกำหนดแล้ว ย่อมอยู่ในความรับผิดแห่งการบังคับคดี จำเลยย่