ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2175/2542นาย สวัสดิ์ วัคคีย์ พรหมโจทก์บริษัท อรัญพาร์คโฮเต็ล จำกัดจำเลย ป.วิ.พ. ม. 293 พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 31การขอให้งดการบังคับคดีตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 293 จะต้องมีการ บังคับคดีโดยการยึดหรืออายัดทรัพย์สินของลูกหนี้ตาม คำพิพากษาอยู่ก่อนแล้วในขณะที่ขอให้งดการบังคับคดี เมื่อคดีแรงงานเรื่องนี้ยังไม่มีการบังคับคดี จำเลยจะขอ ให้งดการบังคับคดีตามบทบัญญัติดังกล่าวหาได้ไม่คดีสืบเนื่องมาจากโจทก์ฟ้องจำเลยเรียกค่าจ้างที่จำเลยค้างชำระศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยจ่ายค่าจ้างค้าง 212,000 บาท แก่โจทก์ คดีถึงที่สุดแต่จำเลยไม่ชำระหนี้ให้แก่โจทก์ ศาลแรงงานกลางออกคำบังคับแล้ว จำเลยจึงยื่นคำร้องว่าจำเลยได้ฟ้องโจทก์เรียกเงินจำนวน 481,124.97 บาท เพราะโจทก์เบิกเงินจากจำเลยไปโดยไม่มีสิทธิ หากจำเลยชนะคดีโจทก์จำเลยสามารถหักกลบลบหนี้กันได้ ทั้งการงดการบังคับคดีก็ไม่เสียหายแก่โจทก์ ขอให้ศาลสั่งงดการบังคับคดีไว้ก่อนโจทก์ยื่นคำร้องคัดค้านขอให้ดำเนินการบังคับคดีไปศาลแรงงานกลางนัดพร้อมและมีคำสั่งว่า ในคดีนี้เป็นการบังคับเอาค่าจ้างค้าง ไม่อยู่ในความรับผิดแห่งการบังคับคดีตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 286(3) ประกอบพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522 มาตรา 31 จึงมีคำสั่งยกคำร้องจำเลยอุทธรณ์คำสั่งต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า "ที่จำเลยอุทธรณ์ว่าเงินเดือน ค่าจ้าง ที่จำเลยจะต้องจ่ายให้แก่โจทก์ต้องเป็นจำนวนเงินที่ศาลแรงงานกลางเห็นสมควรเท่านั้นที่ไม่อยู่ในความรับผิดแห่งการบังคับคดี ดังนั้นเงินส่วนที่เหลือจากที่ศาลแรงงานกลางกำหนดแล้ว ย่อมอยู่ในความรับผิดแห่ง