ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2175/2542นาย สวัสดิ์ วัคคีย์ พรหมโจทก์บริษัท อรัญพาร์คโฮเต็ล จำกัดจำเลย ป.วิ.พ. ม. 293การที่จำเลยขอ งด การบังคับคดีตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 293 ได้นั้นจะต้องมีการบังคับคดีโดยการยึดหรืออายัดทรัพย์สินของลูกหนี้ ตามคำพิพากษาอยู่ก่อนแล้วในขณะที่ขอให้งดการบังคับคดี แต่เมื่อ ปรากฏว่าจำเลยได้ขอให้ศาลแรงงานกลางงดการบังคับคดีโดยที่ยังมิได้มีการยึดหรืออายัดทรัพย์สินของจำเลยแต่อย่างใด ต้องถือว่าคดีนี้ยังไม่มีการบังคับคดี จำเลยจะขอให้งดการ บังคับคดีตามมาตรา 293 วรรคหนึ่ง หาได้ไม่คดีสืบเนื่องมาจากโจทก์ฟ้องจำเลยเรียกค่าจ้างที่จำเลยค้างชำระ ศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยจ่ายค่าจ้างค้าง212,000 บาท แก่โจทก์ คดีถึงที่สุด แต่จำเลยไม่ชำระหนี้ให้แก่โจทก์ ศาลแรงงานกลางออกคำบังคับแล้ว จำเลยจึงยื่นคำร้องว่าจำเลยได้ฟ้องโจทก์เรียกเงินจำนวน 481,124.97 บาท เพราะโจทก์เบิกเงินจากจำเลยไปโดยไม่มีสิทธิ หากจำเลยชนะคดีโจทก์จำเลยสามารถหักกลบลบหนี้กันได้ ทั้งการงดการบังคับคดีก็ไม่เสียหายแก่โจทก์ ขอให้ศาลสั่งงดการบังคับคดีไว้ก่อนโจทก์ยื่นคำร้องคัดค้านว่า ที่จำเลยยื่นฟ้องโจทก์ โจทก์จะฟ้องแย้งจำเลยเช่นกัน ในการจ่ายค่าจ้างนายจ้างจะนำหนี้อื่นมาหักไม่ได้ ขอให้ดำเนินการบังคับคดีไปศาลแรงงานกลางนัดพร้อมและมีคำสั่งว่า ในคดีนี้เป็นการบังคับเอาค่าจ้างค้างไม่อยู่ในความรับผิดแห่งการบังคับคดี ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 286(3) ประกอบพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงานพ.ศ. 2522 มาตรา 31 จึงมีคำสั่งยกคำร้องจำเลยอุทธรณ์คำสั่งต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า "ที่จำเลยอุทธรณ์ว่าเงินเดือน ค่าจ้างที่จำเลยจะต้องจ่ายให้แก่โจทก์ต้