ความผิดฐานพยายามฆ่าโดยร่วมกันใช้อาวุธปืนยิงผู้เสียหาย และความผิดฐานมีอาวุธปืนไว้ในครอบครองโดยฝ่าฝืนกฎหมาย
การจะเป็นตัวการร่วมกระทำความผิดฐานพยายามฆ่า ต้องมีส่วนร่วมในการกระทำความผิด พยานหลักฐานที่แสดงว่าจำเลยไม่ได้ยิงผู้เสียหายและไม่เกี่ยวข้องกับการยิง ทำให้ไม่อาจถือว่าจำเลยเป็นตัวการร่วม ส่วนการมีอาวุธปืนไว้ในครอบครอง แม้จะเป็นอาวุธปืนที่ทางราชการมอบให้ แต่เมื่อจำเลยถือไว้ในขณะเกิดเหตุ ถือว่ามีอาวุธปืน
จำเลยมีความผิดฐานมีอาวุธปืนไว้ในครอบครองโดยฝ่าฝืนกฎหมาย จำคุก 2 ปี ลดโทษหนึ่งในสาม คงจำคุก 1 ปี 4 เดือน รอการลงโทษไว้ 2 ปี ส่วนข้อหาพยายามฆ่าให้ยกฟ้อง
จำเลยเป็นกรรมการวัด ทำหน้าที่รักษาความสงบในงานวัด ถืออาวุธปืนเอ็ม 16 ซึ่งเป็นของทางราชการมอบให้กำนัน ผู้เสียหายถูกยิงด้วยกระสุนปืนลูกซอง ไม่ใช่ปืนเอ็ม 16 ที่จำเลยถือ พยานโจทก์ไม่เห็นจำเลยยิง และจำเลยไม่เคยได้รับโทษจำคุกมาก่อน
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 409/2529พนักงาน อัยการ จังหวัด ลพบุรีโจทก์สิบโท วิชา อรุณมาศจำเลย ป.อ. ม. 56, ม. 80, ม. 83, ม. 288 พ.ร.บ.อาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ.2490 ตามคำพยานโจทก์ที่เบิกความต่อศาลปรากฏว่าไม่เห็นจำเลยยิงผู้เสียหายทั้งพวกของจำเลยก็มีถึงประมาณ10-20คนมีอาวุธปืนเกือบทุกคนเจ้าพนักงานผุ้จับกุมจำเลยก็เบิกความว่าบาดแผลของผู้เสียหายเป็นแผลถูกกระสุนปืนลูกซองมิใช่กระสุนปืนเอ็ม16ที่จำเลยถืออยู่พยานหลักฐานดังกล่าวจึงเชื่อว่าจำเลยมิได้ยิงผู้เสียหายและมิได้เกี่ยวข้องในการยิงแต่อย่างใดกรณีไม่อาจถือว่าจำเลยเป็นตัวการร่วมกระทำความผิดกับผู้ที่ใช้อาวุธปืนยิงผู้เสียหายด้วย. จำเลยเป็นกรรมการวัดที่เกิดเหตุขณะเกิดเหตุทำหน้าที่รักษาความสงบอยู่ในงานที่วัดนั้นอาวุธปืนที่มีในขณะเกิดเหตุก็เป็นของทางราชการมอบให้กำนันไว้ปราบปรามโจรผู้ร้ายเมื่อไม่ปรากฏว่าจำเลยได้รับโทษจำคุกมาก่อนสมควรให้โอกาสจำเลยกลับตัวศาลพิพากษารอการลงโทษความผิดฐานมีอาวุธปืนนั้น.(ที่มา-ส่งเสริมฯ)โจทก์ ฟ้อง ว่า จำเลย มี อาวุธปืน เอ็ม 16 1 กระบอก ซึ่ง เป็น อาวุธปืนที่ นายทะเบียน ไม่ อาจ ออก ใบอนุญาต ให้ ได้ ไว้ ใน ครอบครอง โดยฝ่าฝืน กฎหมาย และ ร่วมกับ พวก ที่ ยัง หลบหนี ใช้ อาวุธปืน ยิงผู้เสียหาย หลายนัด โดยเจตนา ฆ่า กระสุนปืน ถูก ผู้เสียหาย ที่ บริเวณรักษา ทัน ท่วงที ผู้เสียหาย จึง ไม่ ตาย เพียง แต่ ได้ รับ อันตรายสะโพก ซึ่ง เป็น อวัยวะ ไม่ สำคัญ และ แพทย์แก่ กาย ขอ ให้ ลงโทษ ตาม พระราชบัญญัติ อาวุธปืน เครื่องกระสุนปืนวัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ. 2490 มาตรา 55,78ฯลฯ และ ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 80, 83, และ 288 จำเลย ให้การ ปฏิเส