ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7126/2542พนักงานอัยการ สำนักงาน อัยการ สูงสุดโจทก์นาย วิบูลย์ สน คลังจำเลย ป.อ. ม. 93, ม. 336 ทวิประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 336 ทวิ เป็นบทบัญญัติ ถึงเหตุที่จะทำให้ผู้กระทำความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 334, 335,335 ทวิ หรือมาตรา 336 ต้องระวางโทษ หนักกว่าที่บัญญัติไว้ในมาตรานั้น ๆ กึ่งหนึ่งเท่านั้น หาใช่เป็นบทบัญญัติเรื่องของการเพิ่มโทษเหมือนเช่นที่ บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 92 และมาตรา 93 ไม่ การที่ศาลพิพากษากำหนดโทษจำคุกจำเลยและเพิ่มโทษกึ่งหนึ่ง ตามมาตรา 336 ทวิ นั้น จึงไม่ถูกต้องโจทก์ฟ้องว่า จำเลยลักสร้อยคอทองคำหนัก 2 บาท 1 เส้นพร้อมพระเลี่ยมทอง 1 องค์ ราคา 18,000 บาท ของนางคำพัน กัณหาผู้เสียหาย ไปโดยทุจริต โดยจำเลยฉกฉวยกระชากเอาสร้อยคอทองคำพร้อมพระเลี่ยมทองดังกล่าว ซึ่งผู้เสียหายสวมใส่อยู่ที่คอไปซึ่งหน้า ในการวิ่งราวทรัพย์จำเลยได้ใช้รถจักรยานยนต์จำนวน1 คัน เป็นยานพาหนะเพื่อความสะดวกแก่การพาทรัพย์นั้นไปและเพื่อให้พ้นการจับกุม ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 336, 336 ทวิ ให้คืนสร้อยคอทองคำพร้อมพระเลี่ยมทองและรถจักรยานยนต์ของกลางแก่เจ้าของจำเลยให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 336 วรรคหนึ่ง, 336 ทวิ จำคุก 5 ปี เพิ่มโทษจำคุกกึ่งหนึ่งตามมาตรา 336 ทวิ รวมจำคุก 7 ปี 6 เดือน จำเลยให้การรับสารภาพ เป็นเหตุบรรเทาโทษลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงจำคุก 3 ปี 9 เดือน คืนสร้อยคอทองคำพร้อมพระเลี่ยมทอง และรถจักรยานยนต์ของกลางแก่เจ้าของจำเลยอุทธรณ์ขอให้ลงโทษสถานเบาศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำคุกจำเลยตามมาตรา 336 วรรคหนึ่ง 4 ปี เพิ่มโทษกึ่งหนึ่งตามมาตรา 3