ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 498/2535นาย รัก ชาติ ฮูกระโทก กับพวกโจทก์บริษัท ไทย อัมพ์อินเตอร์เนชั่นแนล ( ประเทศ ไทย ) จำกัดจำเลย ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 2นายจ้างจ่ายเงินค่าครองชีพให้ลูกจ้างทุกคนเป็นจำนวนแน่นอนและจ่ายเป็นประจำทุกเดือน มีลักษณะเป็นการจ่ายให้เป็นการตอบแทนการทำงานตามปกติของลูกจ้างทุกคนเช่นเดียวกับเงินเดือน ถือได้ว่าค่าครองชีพเป็นส่วนหนึ่งของค่าจ้างตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องการคุ้มครองแรงงาน จึงต้องนำค่าครองชีพมาเป็นฐานคำนวณค่าล่วงเวลาและค่าทำงานในวันหยุดด้วยโจทก์ทั้งแปดสำนวนฟ้องว่า โจทก์ทั้งสิบเป็นลูกจ้างของจำเลยโจทก์ที่ 1 ที่ 4 ถึงที่ 8 ได้ค่าจ้างอัตราสุดท้ายเดือนละ 3,000บาท ค่าครองชีพเดือนละ 400 บาท โจทก์ที่ 9 และที่ 10 ได้ค่าจ้างอัตราสุดท้ายเดือนละ 3,100 บาท และค่าครองชีพเดือนละ 400 บาทกำหนดจ่ายค่าจ้างและค่าครองชีพทุกวันที่ 26 ของเดือน จำเลยให้โจทก์ที่ 1 ที่ 4 ถึงที่ 10 ทำงานล่วงเวลาและทำงานในวันหยุด แต่จำเลยมิได้นำค่าครองชีพมารวมเป็นค่าจ้างในการคิดค่าล่วงเวลาและค่าทำงานในวันหยุด จึงยังคงค้างจ่ายค่าล่วงเวลาและค่าทำงานในวันหยุดให้แก่โจทก์ทั้งสิบ ขอให้บังคับจำเลยจ่ายค่าล่วงเวลาและค่าทำงานในวันหยุด จำนวน 5,027.50 บาท 3,044.50 บาท 2,810 บาท2,800.50 บาท 5,271 บาท 3,733 บาท 2,800.50 บาท และ 2,583 บาทพร้อมดอกเบี้ยในอัตราร้อยละสิบห้าต่อปีนับแต่วันผิดนัดจนกว่าจะชำระเสร็จ และเงินเพิ่มอีกในอัตราร้อยละสิบห้าของเงินที่ค้างชำระทุกระยะเวลาเจ็ดวันนับแต่วันผิดนัดจนกว่าชำระเสร็จแก่โจทก์ที่ 1 ที่ 4 ถึงที่ 10 ตามลำดับ ให้จำเลยนำค่าครองชีพมารวมเป็นค่าจ้างในการคำนวณค่าล่วงเวลาและค่าทำงานในวันหยุดให้โจทก์ที่ 1ที่ 4 ถึงที