ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1023/2535พนักงานอัยการ จังหวัด สมุทรปราการโจทก์นาย สมควร กิ่ง มา ลา กับพวกจำเลย พ.ร.บ.อาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ.2490 โจทก์มิได้นำสืบให้รับฟังได้ว่า ปลอกกระสุนปืนของกลางมีสภาพอาจเป็นเครื่องหรือสิ่งสำหรับอัดหรือทำหรือใช้ประกอบเครื่องกระสุนปืนได้อันจะเป็นเครื่องกระสุนปืนตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ มาตรา 4(2) จึงลงโทษจำเลยในข้อหาความผิดฐานมีเครื่องกระสุนปืนไว้ในครอบครองตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ มาตรา 7,72 วรรคสอง ไม่ได้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 1 มีอาวุธปืนลูกซองสั้น ไม่มีหมายเลขทะเบียนของเจ้าพนักงาน 1 กระบอก พร้อมกระสุนปืนลูกซอง 1 นัดไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาตกับจำเลยที่ 1 ได้พาอาวุธปืนดังกล่าวติดตัวไปในทางสาธารณะโดยไม่ได้รับอนุญาตให้มีอาวุธปืนติดตัวและไม่มีเหตุจำเป็นหรือเร่งด่วน และจำเลยทั้งสองกับพวกอีก1 คนที่ยังหลบหนี ได้ร่วมกันใช้อาวุธปืนดังกล่าวยิงนายอภิสิทธิ์ผู้ตาย 1 นัด โดยเจตนาฆ่า กระสุนปืนถูกบริเวณหน้าอกเป็นเหตุให้ผู้ตายถึงแก่ความตาย ต่อมาเจ้าพนักงานตำรวจจับกุมจำเลยทั้งสองได้พร้อมปลอกกระสุนปืนลูกซอง 1 นัด และยึดหัวกระสุนปืนลูกซองจากศพผู้ตาย 3 หัว เป็นของกลาง ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288, 371, 83, 91 พระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ มาตรา 7, 8 ทวิ,72, 72 ทวิ และริบของกลางจำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่า จำเลยที่ 1 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288 พระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ มาตรา 7,72 วรรคสอง ความผิดฐานฆ่าผู้อื่นโดยเจตนาจำคุก 20 ปี ความผิดฐานมีเครื่องกระสุนปืนไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาต จำคุก3 เดือน รวมเป็นจำคุก 20 ปี 3 เดือน ริบปลอกกระสุนปื