ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1218/2535นาย เจีย ม นิ่มนนท์โจทก์บริษัท เอเบิล อินดัสตรีส์ จำกัดจำเลย พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 49 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 47ลูกจ้างละทิ้งหน้าที่มา 3 ครั้ง แต่ละครั้งไม่ใช่เรื่องร้ายแรงนายจ้างจึงลงโทษเพียงการตักเตือนเป็นหนังสือทั้งสามครั้ง เมื่อลูกจ้างไม่ได้มากระทำผิดซ้ำคำตักเตือนอีกเป็นครั้งที่สี่ การที่นายจ้างเลิกจ้างลูกจ้างโดยอาศัยเหตุที่เคยลงโทษไปแล้วเช่นนี้เท่ากับเป็นการลงโทษซ้ำความผิดที่ได้ลงโทษตักเตือนไปแล้วอีกจึงเป็นการเลิกจ้างที่มิชอบด้วยประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องการคุ้มครองแรงงาน ข้อ 47(3) ทั้งเป็นการเลิกจ้างโดยลูกจ้างไม่ได้กระทำผิด จึงเป็นการเลิกจ้างที่ไม่เป็นธรรมด้วยโจทก์ฟ้องว่า จำเลยเลิกจ้างโจทก์โดยไม่ได้บอกกล่าวล่วงหน้าไม่จ่ายค่าชดเชย และเป็นการกลั่นแกล้งเลิกจ้างโจทก์โดยไม่เป็นธรรมขอให้บังคับจำเลยจ่ายค่าชดเชย สินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าและค่าเสียหายจากการเลิกจ้างไม่เป็นธรรม พร้อมดอกเบี้ยจำเลยให้การว่า โจทก์ทำผิดระเบียบของจำเลยโดยละทิ้งหน้าที่หลายครั้ง จนจำเลยต้องตักเตือนเป็นหนังสือถึง 3 ครั้ง เป็นการกระทำความผิดซ้ำคำเตือน จำเลยมีสิทธิที่จะเลิกจ้างโจทก์ได้มิใช่เป็นการกลั่นแกล้งเลิกจ้างโจทก์ ขอให้ยกฟ้องศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่า โจทก์ละทิ้งหน้าที่ 3 ครั้งซึ่งจำเลยเตือนเป็นหนังสือแล้ว โจทก์ละทิ้งหน้าที่เป็นการซ้ำคำเตือน จำเลยมีข้อบังคับการทำงาน ข้อ 26 ระบุว่าโทษทางวินัยมี 3 สถานดังนี้ (1) ว่ากล่าวตักเตือนด้วยวาจาหรือหนังสือ(2) ตัดเงินเดือนหรือลดค่าจ้างและ/หรือไม่ขึ้นเงินเดือนไม่เกิน3 ปีติดต่อกัน (3) พักงานหรือเลิกจ้างโดยไม่ต้องบอกกล่าวล่วงหน้าและไม่ต้