ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7292/2539พนักงานอัยการจังหวัดนครพนมโจทก์นายไสว ขวาดกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 120, ม. 121 ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 103 พ.ศ.2515 ข้อ 2, ข้อ 5, ข้อ 8ความผิดฐานไม่จ่ายค่าจ้างเป็นกรณีมิใช่ความผิดอันยอมความได้ซึ่งลูกจ้างซึ่งผู้เสียหายจะต้องร้องทุกข์ด้วยตนเองเมื่อปรากฎว่าเจ้าหน้าที่แรงงานผู้มีอำนาจหน้าที่เกี่ยวข้องในเรื่องนี้ได้ร้องทุกข์ไว้แล้วพนักงานสอบสวนจึงมีอำนาจสอบสวนและพนักงานอัยการโจทก์มีอำนาจฟ้องโจทก์ฟ้องว่า จำเลยกระทำผิดกฎหมายต่างกรรมต่างวาระดังนี้ก. เมื่อวันที่ 2 มิถุนายน 2536 เวลากลางวัน จำเลยเป็นนายจ้างได้ว่าจ้างแรงงานนางสาวนงคราญ สุวรรณแดงผู้เสียหายที่ 1 ให้เป็นลูกจ้างของจำเลย ทำหน้าที่ทำอิฐในโรงงานทำอิฐของจำเลย จำเลยตกลงจะจ่ายค่าจ้างวันละ 60 บาททุกวันที่ 15 ของทุกเดือน ครั้นถึงวันที่ 15 มิถุนายน 2536จำเลยไม่จ่ายค่าจ้างให้ผู้เสียหายที่ 1 ซึ่งทำงานให้จำเลยตลอดมาข. เมื่อระหว่างวันที่ 1 ถึงวันที่ 4 กรกฎาคม 2536เวลากลางวัน จำเลยจ้างแรงงานนายอนัน หนูดี ผู้เสียหายที่ 2นายฉันท์ ทองสิงห์ ผู้เสียหายที่ 3 นายสมอ นนทวงษ์ผู้เสียหายที่ 4 และบุคคลอื่น ๆ อีก 24 คน ให้ทำหน้าที่ในโรงงานทำอิฐของจำเลย ตกลงจ่ายค่าจ้างทุกวันที่ 15 ของทุกเดือน ครั้นถึงวันที่ 15 กรกฎาคม 2536 จำเลยไม่จ่ายค่าจ้างให้ผู้เสียหายกับพวกดังกล่าวซึ่งทำงานให้จำเลยตลอดมาค. เมื่อวันที่ 17 กันยายน 2536 นายกริษณุ เสนารัตน์พนักงานตรวจแรงงานซึ่งเป็นเจ้าพนักงานได้ออกคำสั่งให้จำเลยไปพบพนักงานตรวจแรงงานอันเป็นการสั่งโดยอาศัยอำนาจตามประกาศของคณะปฎิวัติ ฉบับที่ 103 จำเลยทราบคำสั่งแล้วไม่ไปพบเจ้าพนักงานอันเป็นการไม่ปฎิบัติตามคำสั่งโดยไม่มีเหตุอันควรง. เมื่อวันที่ 29 กันยายน 2536 เ