ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2866/2535นาง จำ เนียร นาค นา คา กับพวกโจทก์บริษัท เกียรติ ฟ้า จำกัดจำเลย ป.พ.พ. ม. 224, ม. 582 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 46นายจ้างมีหน้าที่จะต้องจ่ายค่าชดเชยให้แก่ลูกจ้างทันทีเมื่อเลิกจ้าง เมื่อไม่จ่ายย่อมถือว่าผิดนัด กฎหมายมิได้กำหนดให้จ่ายสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าตั้งแต่วันเลิกจ้าง แต่ก็เป็นหนี้เงินอย่างหนึ่ง เมื่อไม่ปรากฏว่ามีการทวงถาม ย่อมต้องเสียดอกเบี้ยนับแต่วันฟ้อง ขณะที่เลิกจ้างยังมีข้อโต้แย้งอยู่ว่า นายจ้างเลิกจ้างโดยไม่เป็นธรรม แม้นายจ้างจะปิดประกาศให้ลูกจ้างทุกคนไปรับค่าชดเชยและสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า แต่ลูกจ้างทุกคนไม่ยอมไปรับก็ตาม นายจ้างก็ไม่พ้นจากความรับผิดที่จะต้องชำระดอกเบี้ยของเงินดังกล่าวให้แก่ลูกจ้างโจทก์ทั้งหกสำนวนฟ้องขอให้บังคับจำเลยจ่ายสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า ค่าทำงานในวันหยุดพักผ่อนประจำปี ค่าชดเชยและค่าเสียหายจากการเลิกจ้างไม่เป็นธรรม พร้อมดอกเบี้ยแก่โจทก์จำเลยทั้งหกสำนวนให้การว่า จำเลยยินดีจ่ายค่าชดเชยให้แก่โจทก์ทุกคน แต่โจทก์ไม่ไปรับเอง จำเลยไม่ต้องจ่ายค่าทำงานในวันหยุดพักผ่อนประจำปีให้โจทก์ เพราะจำเลยได้ประกาศวันหยุดพักผ่อนประจำปี และได้จ่ายค่าทำงานวันหยุดพักผ่อนประจำปีแก่โจทก์ทั้งหกแล้ว ส่วนการเลิกจ้างโจทก์ทั้งหกเนื่องจากจำเลยประสบปัญหาเรื่องวัตถุดิบที่ใช้ในการผลิตราคาสูงและขาดแคลน ทำให้ต้นทุนการผลิตสูงจำเลยจึงจำเป็นต้องยุบแผนกที่โจทก์ทั้งหกทำงานอยู่ และเลิกจ้างโจทก์ทั้งหกจึงไม่ใช่เลิกจ้างโดยไม่เป็นธรรม ขอให้ยกฟ้องศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่า จำเลยไม่ได้ยุบแผนกแปรรูปโลหะ 2ที่โจทก์ทั้งหกทำงานอยู่อย่างจริงจัง การที่จำเลยอ้างว่าวัตถุดิบขาดแคลนจำเป็นต้อง