การที่จำเลยเซ็นรับรองลายมือของผู้สั่งจ่ายในเช็คและนำเช็คไปใช้ ถือว่าจำเลยเป็นตัวการร่วมออกเช็คตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83 ประกอบพระราชบัญญัติว่าด้วยค
บุคคลที่เซ็นรับรองลายมือของผู้สั่งจ่ายในเช็คและนำเช็คไปใช้ โดยรู้ว่าบัญชีมีเงินไม่พอจ่าย ย่อมมีความผิดฐานเป็นตัวการในการออกเช็คโดยเจตนาไม่ให้มีการใช้เงินตามเช็ค ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83 ประกอบมาตรา 17 และพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3
พิพากษายืนตามศาลล่าง ให้ยกฎีกาของจำเลย โดยจำเลยมีความผิดฐานเป็นตัวการร่วมออกเช็คโดยเจตนาไม่ให้มีการใช้เงินตามเช็ค ตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3 ประกอบประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83
จำเลยเป็นผู้ให้เงินแก่นายอุมาเปิดบัญชีธนาคาร หลังจากนั้นให้ถอนเงินเกือบหมดเหลือเพียง 200 บาท จำเลยเก็บสมุดเช็คไว้เอง แล้วให้นายอุมาเขียนเช็คล่วงหน้าสองฉบับรวม 213,000 บาท จำเลยเซ็นรับรองลายมือและนำเช็คไปชำระหนี้ เมื่อนำเช็คไปเรียกเก็บ ธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินเนื่องจากเงินในบัญชีไม่พอ
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 526/2512์ พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์ย นาย เว้งเชียะ หรือยง แซ่โค้วจำเลย พ.ร.บ.ว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ.2497 ป.อ. การที่จำเลยเซ็นรับรองลายมือของบุคคลอื่นซึ่งเป็นผู้สั่งจ่ายในเช็ค และจำเลยนำเช็คดังกล่าวไปใช้. จำเลยจำเลยย่อมมีความผิดฐานเป็นตัวการ ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83. เพราะมาตรา 17 แห่งประมวลกฎหมายอาญาบัญญัติว่าบทบัญญัติในภาค 1 แห่งประมวลกฎหมายอาญานี้ ให้ใช้ในกรณีแห่งความผิดตามกฎหมายอื่นด้วย. เว้นแต่กฎหมายนั้นๆ จะได้บัญญัติไว้เป็นอย่างอื่น และมาตรา 83 ก็เป็นบทบัญญัติในภาค 1. ทั้งพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็คพ.ศ.2497 ก็มิได้บัญญัติในเรื่องนี้ไว้เป็นอย่างอื่น.คดีนี้ศาลล่างทั้งสองได้พิจารณาและพิพากษารวมกันมากับคดีอาญาเลขแดงที่ 2733/2508 ของศาลอาญา ซึ่งโจทก์และโจทก์ร่วมได้ฟ้องนายอุมา นิชูเป็นจำเลยในความผิดฐานเดียวกับจำเลยคดีนี้ โจทก์ฟ้องว่าเมื่อวันที่ 23 เมษายน 2505 เวลากลางวันจำเลยและนายอุมาได้บังอาจร่วมกันออกเช็คธนาคารกสิกรไทย จำกัด สาขาบางซื่อ2 ฉบับ คือ หมายเลข เอฟ.793268 เอฟ.793270 ลงวันที่ 26 พฤษภาคม2505 รวมเป็นเงิน 213,000 บาท โดยนายอุมา นิชูเป็นผู้เปิดบัญชีเงินฝากไว้กับธนาคารกสิกรไทย จำกัด สาขาบางซื่อ และได้ลงชื่อเป็นผู้สั่งจ่าย แล้วได้มอบเช็คทั้งสองฉบับแก่นายเว้งเซียะ หรือยงแซ่โค้วจำเลย ๆ ได้เซ็นชื่อรับรองว่าเป็นลายมือชื่อของนายอุมา นิชูจริง แล้วนายเว้งเซียะ หรือยง แซ่โค้ว นำเช็คทั้งสองฉบับไปใช้ในการชำระหนี้ค่าไม้แปรรูปแก่บริษัทศรีมหาราชา จำกัด โดยรับรองว่ามีเงินพอจ่ายตามเช็ค ต่อมาวันที่ 30 พฤษภาคม 2505 เวลากลางวันเจ้าหน้าที่ของบริษัทศรีมหาราชา จำกัด ได้นำเช็คไปเข้าบัญชีเงิ