ปัญหาข้อกฎหมายเกี่ยวกับอำนาจฟ้องตามหนังสือมอบอำนาจทั่วไป และสิทธิในเครื่องหมายการค้า SPS ระหว่างโจทก์กับจำเลยที่ 1 รวมถึงการกำหนดค่าเสียหาย
หนังสือมอบอำนาจทั่วไปที่ระบุให้อำนาจฟ้องคดีแพ่งแทนโจทก์ในศาลทั้งปวง โดยมิได้จำกัดเรื่อง สามารถใช้ฟ้องคดีได้ทุกเรื่องและใช้ได้หลายครั้ง แม้จะใช้ฟ้องไปแล้วครั้งหนึ่งก็ยังใช้ฟ้องอีกได้ สิทธิในเครื่องหมายการค้าอาจมีได้แม้ยังไม่ได้จดทะเบียน หากมีการใช้มาก่อนและอีกฝ่ายจดทะเบียนโดยไม่สุจริต การพิจารณาความค
พิพากษายืน
โจทก์เป็นเจ้าของเครื่องหมายการค้าตัวอักษรโรมัน SPS ในแนวนอน สำหรับสินค้ากางเกงใน จำเลยที่ 1 นำตัวอักษรโรมัน SPS ซ้อนกันในแนวตั้งไปจดทะเบียนเป็นเครื่องหมายการค้าสำหรับสินค้ากางเกงใน โดยทราบดีว่าโจทก์ใช้เครื่องหมายดังกล่าวมาก่อน เครื่องหมายการค้าทั้งสองอ่านว่า "เอส พี เอส" เช่นเดียวกัน โจทก์ยังมิได้ขอ
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 81 - 82/2538นางสาว เสาวณีย์ แซ่หยี่โจทก์นาย เสกสรร วัฒนพรพรหม กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 438, ม. 801 พ.ร.บ.เครื่องหมายการค้า พ.ศ.2534 หนังสือมอบอำนาจได้ระบุให้อำนาจส. ฟ้องจำเลยทั้งสองกับพวกเป็นคดีแพ่งแทนโจทก์ในศาลทั้งปวงและหนังสือมอบอำนาจดังกล่าวมิได้ระบุจำกัดว่าให้ฟ้องคดีแพ่งแทนโจทก์ในเรื่องใดเรื่องหนึ่งเพียงเรื่องเดียวจึงเป็นกรณีที่โจทก์ทำหนังสือมอบอำนาจทั่วไปให้ส. ฟ้องจำเลยทั้งสองกับพวกเป็นคดีแพ่งแทนโจทก์ได้ทุกเรื่องโดยมิได้จำกัดแม้ส. ได้ใช้หนังสือมอบอำนาจนั้นฟ้องจำเลยทั้งสองเป็นคดีแพ่งในสำนวนแรกแล้วส. ย่อมนำหนังสือมอบอำนาจนั้นมาใช้ฟ้องจำเลยที่1เป็นคดีแพ่งในสำนวนหลังได้อีก แม้รูปลักษณะการวางตัวอักษรโรมันของเครื่องหมายการค้าของโจทก์และของจำเลยที่1แตกต่างกันโดยเครื่องหมายการค้าของโจทก์เป็นตัวอักษรโรมันSPSในแนวนอนส่วนเครื่องหมายการค้าของจำเลยเป็นตัวอักษรโรมันSPSซ้อนกันในแนวตั้งแต่การอ่านออกเสียงเครื่องหมายการค้าทั้งสองก็อ่านว่า"เอสพีเอส"เช่นเดียวกันทั้งยังใช้กับสินค้าจำพวกกางเกงในเหมือนกันสาธารณชนจึงอาจหลงผิดได้โดยง่ายว่าสินค้าของจำเลยที่1เป็นสินค้าของโจทก์เมื่อจำเลยที่1ทราบดีอยู่ก่อนแล้วว่าโจทก์ได้ใช้ตัวอักษรโรมันSPSในแนวนอนเป็นเครื่องหมายการค้าสำหรับสินค้ากางเกงในการที่จำเลยที่1นำตัวอักษรโรมันSPSซ้อนกันในแนวตั้งไปจดทะเบียนเป็นเครื่องหมายการค้าสำหรับสินค้ากางเกงในเหมือนกับสินค้าของโจทก์แสดงให้เห็นว่าจำเลยที่1มุ่งประสงค์จะแสวงหาประโยชน์โดยอาศัยแอบอิงเครื่องหมายการค้าของโจทก์โดยไม่สุจริตเพื่อให้ผู้ซื้อซึ่งจำคำเรียกขานของเครื่องหมายการค้าของโจทก์เข้าใจผิดว่าสินค้าของจำเลยที่1เป็นสินค้าของโจทก์แม้โจทก์ยังมิได้ขอจดทะเบียนเครื่องหม