การกำหนดอายุเกษียณ 60 ปีในระเบียบของรัฐวิสาหกิจ เป็นการกำหนดคุณสมบัติหรือกำหนดระยะเวลาจ้าง และเงินบำนาญที่จ่ายให้ถือเป็นค่าชดเชยหรือไม่
การกำหนดอายุเกษียณในระเบียบของรัฐวิสาหกิจเป็นการกำหนดคุณสมบัติของพนักงาน มิใช่กำหนดระยะเวลาจ้าง การจ้างจึงไม่มีกำหนดระยะเวลาแน่นอน เมื่อเลิกจ้างนายจ้างต้องจ่ายค่าชดเชย และเงินบำนาญที่มีหลักเกณฑ์การคำนวณแตกต่างจากค่าชดเชยไม่ถือเป็นค่าชดเชย
พิพากษายืน ให้จำเลยจ่ายค่าชดเชยจำนวน 177,120 บาท พร้อมดอกเบี้ย
โจทก์เป็นลูกจ้างจำเลยซึ่งเป็นรัฐวิสาหกิจ ทำงานติดต่อกันเกิน 3 ปี ถูกเลิกจ้างเมื่ออายุครบ 60 ปีตามระเบียบของจำเลย จำเลยจ่ายเงินบำนาญให้แต่ไม่จ่ายค่าชดเชย
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 78/2534นาง เครือ วงศ์ ทุน ทุสวัสดิ์โจทก์ธนาคารออมสินจำเลย พ.ร.บ.คุณสมบัติมาตรฐานสำหรับกรรมการและพนักงานรัฐวิสาหกิจ พ.ศ.2518 ม. 9 (2) ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 2, ข้อ 46จำเลยเป็นรัฐวิสาหกิจ การที่จำเลยมีระเบียบว่าด้วยการออกจากงานกรณีสูงอายุ ว่า พนักงานหรือลูกจ้างที่มีอายุครบ 60 ปีบริบูรณ์แล้วให้พ้นจากตำแหน่งเมื่อสิ้นปีงบประมาณ ตามกฎหมายว่าด้วยวิธีการงบประมาณ ซึ่งเป็นปีที่ผู้นั้นมีอายุครบ 60 ปีบริบูรณ์นั้น เป็นการกำหนดคุณสมบัติของพนักงานจำเลย เพื่อให้สอดคล้องกับ พ.ร.บ.คุณสมบัติมาตรฐานสำหรับกรรมการ และพนักงานรัฐวิสาหกิจฯ ที่ว่าพนักงานของรัฐวิสาหกิจจะต้องมีอายุไม่เกิน 60 ปีบริบูรณ์ หากอายุเกินก็ขาดคุณสมบัติ ต้องพ้นจากตำแหน่งหาใช่เป็นการกำหนดระยะเวลาการจ้างไม่ เพราะจำเลยอาจเลิกจ้างโจทก์เมื่อใดก็ได้หากโจทก์ขาดคุณสมบัติตามระเบียบว่าด้วยการแต่งตั้ง และการถอนตำแหน่งหรือโจทก์จะสมัครใจลาออกก่อนมีอายุครบ 60 ปีบริบูรณ์ก็อาจทำได้การจ้างระหว่างจำเลยกับโจทก์จึงมิใช่การจ้างที่มีกำหนดระยะเวลาไว้แน่นอน กรณีไม่จำเป็นต้องพิจารณาถึงลักษณะงานว่าจำเลยได้จ้างโจทก์ให้ทำงานอันมีลักษณะเป็นครั้งคราว เป็นการจ้างเป็นไปตามฤดูกาลหรือเป็นงานตามโครงการ ดัง ระบุในประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องการคุ้มครองแรงงานข้อ 46 จำเลยจึงต้องจ่ายค่าชดเชยซึ่งเป็นเงินที่กฎหมายกำหนดให้นายจ้างจ่ายทันทีเมื่อเลิกจ้าง เมื่อไม่จ่ายจำเลยย่อมตกเป็นผู้ผิดนัดนับแต่วันเลิกจ้างโดยไม่ต้องทวงถามและต้องรับผิดชำระดอกเบี้ยแก่โจทก์ เงินบำนาญที่จำเลยจ่ายให้แก่โจทก์ จัดอยู่ในประเภทเงินทุนเลี้ยงชีพประเภทสามของระเบียบ ฉบับที่ 67 ว่าด้วยเงินทุนเลี้ยงชีพของพนักงานข้อ 3(