การที่รัฐวิสาหกิจดำเนินการให้พนักงานออกจากงานเพราะเกษียณอายุตาม พ.ร.บ.คุณสมบัติมาตรฐานฯ มาตรา 11 ถือเป็นการเลิกจ้างตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การค
พ.ร.บ.คุณสมบัติมาตรฐานฯ มาตรา 11 มิได้หมายความว่าพนักงานรัฐวิสาหกิจต้องพ้นจากตำแหน่งทันทีเมื่ออายุครบ 60 ปีบริบูรณ์ แต่ให้รัฐวิสาหกิจดำเนินการให้ผู้นั้นออกจากงาน ดังนั้น เมื่อนายจ้างดำเนินการให้ออกจากงานจึงเป็นการเลิกจ้างตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 46
พิพากษายืน ให้จำเลยจ่ายค่าชดเชยแก่โจทก์ทั้งยี่สิบหก พร้อมดอกเบี้ยร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันที่ 1 ตุลาคม 2533 เป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จ
โจทก์ทั้งยี่สิบหกเป็นลูกจ้างของจำเลยซึ่งเป็นรัฐวิสาหกิจ ถูกจำเลยเลิกจ้างเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม 2533 เพราะเหตุเกษียณอายุ โดยจำเลยไม่จ่ายค่าชดเชย โจทก์แต่ละคนมีอายุการทำงานเกินกว่า 3 ปี
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 194/2534นาย สวาท ขำ ทิพย์ กับพวกโจทก์การรถไฟแห่งประเทศไทยจำเลย พ.ร.บ.คุณสมบัติมาตรฐานสำหรับกรรมการและพนักงานรัฐวิสาหกิจ พ.ศ.2518 ม. 11 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 46ตาม พ.ร.บ. คุณสมบัติมาตรฐานสำหรับกรรมการและพนักงานรัฐวิสาหกิจฯ มาตรา 11 กำหนดให้พนักงานรัฐวิสาหกิจฯ ซึ่งมีอายุครบ60 ปีบริบูรณ์พ้นจากตำแหน่งนั้น มีความหมายว่าพนักงานรัฐวิสาหกิจฯผู้ใดมีอายุครบ 60 ปีบริบูรณ์อันเป็นการขาดคุณสมบัติแล้วก็ให้รัฐวิสาหกิจนั้นดำเนินการให้ผู้นั้นออกจากงานมิได้หมายความว่าพนักงานรัฐวิสาหกิจผู้นั้นต้องพ้นจากตำแหน่งทันที ดังนี้เมื่อจำเลยผู้เป็นนายจ้างดำเนินการให้โจทก์ออกจากงานเพื่อให้เป็นไปตามบทกฎหมายดังกล่าวจึงเป็นการเลิกจ้าง จำเลยต้องจ่ายค่าชดเชยให้โจทก์.คดีทั้งยี่สิบหกสำนวนนี้ ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งให้รวมพิจารณากับคดีหมายเลขดำที่ 5021/2533 ของศาลแรงงานกลาง ซึ่งในระหว่างพิจารณา ศาลแรงงานกลางได้มีคำสั่งให้จำหน่ายคดีดังกล่าวไปแล้ว โดยให้เรียกโจทก์ทั้งยี่สิบหกสำนวนเป็นโจทก์ที่ 1 ถึงโจทก์ที่ 5 และโจทก์ที่ 7 ถึงโจทก์ที่ 27 ตามลำดับโจทก์ทั้งยี่สิบหกสำนวนฟ้องว่า โจทก์ทั้งยี่สิบหกเป็นลูกจ้างของจำเลย วันเข้าทำงาน ตำแหน่งหน้าที่ และค่าจ้างอัตราสุดท้ายของโจทก์แต่ละคนปรากฏตามฟ้อง ต่อมาเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม 2533 จำเลยเลิกจ้างโจทก์ทั้งยี่สิบหกเพราะเหตุเกษียณอายุโดยไม่จ่ายค่าชดเชยโจทก์ทั้งยี่สิบหกมีอายุการทำงานเกินกว่า 3 ปีแล้ว จึงมีสิทธิได้รับค่าชดเชยเท่ากับค่าจ้างอัตราสุดท้าย 180 วัน ขอให้บังคับจำเลยจ่ายค่าชดเชยให้แก่โจทก์ทั้งยี่สิบหกเป็นเงิน 38,040 บาท 59,580 บาท38,040 บาท 86,820 บาท 63,360 บาท 112,560 บาท 50,820 บาท 38,040บาท