ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 276/2534

ประเด็นกฎหมาย

การเกษียณอายุของพนักงานรัฐวิสาหกิจตาม พ.ร.บ.คุณสมบัติมาตรฐานฯ ถือเป็นการเลิกจ้างตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 46

หลักกฎหมาย

พ.ร.บ.คุณสมบัติมาตรฐานฯ มาตรา 3 วรรคสอง มีผลให้กฎหมายอื่นที่ขัดหรือแย้งต้องใช้ พ.ร.บ.นี้แทน การเกษียณอายุตามมาตรา 9, 11 จึงไม่ใช่การพ้นจากตำแหน่งโดยผลของกฎหมาย แต่เป็นการที่นายจ้างดำเนินการให้ออกจากงาน ซึ่งถือเป็นการเลิกจ้าง

คำวินิจฉัย

การที่จำเลยดำเนินการให้โจทก์ออกจากงานเพราะเกษียณอายุเป็นการเลิกจ้างตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 46 พิพากษายืนตามศาลแรงงานกลางให้จำเลยจ่ายค่าชดเชยพร้อมดอกเบี้ย

ข้อเท็จจริงสำคัญ

โจทก์ทั้ง 28 คนเป็นลูกจ้างของการรถไฟแห่งประเทศไทย ถูกจำเลยให้ออกจากงานเพราะเหตุเกษียณอายุ จำเลยอ้างว่าเป็นการพ้นจากตำแหน่งตาม พ.ร.บ.การรถไฟฯ มาตรา 33 ทวิ

กฎหมายที่เกี่ยวข้อง

เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 276/2534นาย สนธิ์ สุนทร ชาติ กับพวกโจทก์การรถไฟแห่งประเทศไทยจำเลย พ.ร.บ.คุณสมบัติมาตรฐานสำหรับกรรมการและพนักงานรัฐวิสาหกิจ พ.ศ.2518 ม. 3 วรรคสอง, ม. 9, ม. 11 พ.ร.บ.การรถไฟแห่งประเทศไทย พ.ศ.2494 ม. 33 ทวิ ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 46พระราชบัญญัติคุณสมบัติมาตรฐานสำหรับกรรมการและพนักงานรัฐวิสาหกิจ พ.ศ. 2518 มาตรา 3 วรรคสอง บัญญัติว่าบรรดากฎหมาย กฎ และข้อบังคับอื่นในส่วนที่มีบัญญัติไว้แล้วในพระราชบัญญัตินี้ หรือซึ่งขัดหรือแย้งกับบทแห่งพระราชบัญญัตินี้ให้ใช้พระราชบัญญัตินี้แทน ดังนั้น การที่โจทก์ออกจากงานเพราะเหตุเกษียณอายุ จึงไม่ใช่เป็นการออกจากงานตามความในมาตรา 33 ทวิแห่งพระราชบัญญัติการรถไฟแห่งประเทศไทย พ.ศ. 2494 ที่บัญญัติให้พนักงานของการรถไฟแห่งประเทศไทยซึ่งมีอายุครบหกสิบปีบริบูรณ์เป็นอันพ้นจากตำแหน่ง แต่เป็นกรณีออกจากงานตามพระราชบัญญัติคุณสมบัติมาตรฐานสำหรับกรรมการและพนักงานรัฐวิสาหกิจ พ.ศ. 2518มาตรา 9,11 ที่ว่าพนักงานของ รัฐวิสาหกิจจะต้องมีอายุไม่เกินหกสิบปีบริบูรณ์ หากอายุเกินก็ขาดคุณสมบัติต้องพ้นจากตำแหน่งไปเท่านั้น ซึ่งตามมาตรา 11 ที่บัญญัติให้พนักงานรัฐวิสาหกิจซึ่งมีอายุครบหกสิบปีบริบูรณ์พ้นจากตำแหน่งนั้น มีความหมายว่าเมื่อพนักงานรัฐวิสาหกิจผู้ใดมีอายุครบหกสิบปีบริบูรณ์อันเป็นการขาดคุณสมบัติแล้ว ก็ให้รัฐวิสาหกิจนั้นดำเนินการให้ผู้นั้นออกจากงานดังนั้น เมื่อจำเลยผู้เป็นนายจ้างดำเนินการให้โจทก์ออกจากงานเพื่อให้เป็นไปตามกฎหมายดังกล่าว จึงเป็นการเลิกจ้างตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 46.โจทก์ทั้งยี่สิบแปดสำนวนฟ้องว่า โจทก์ทั้งยี่สิบแปดเป็นลูกจ้างของจำเลย จำเลยเลิกจ้างโจทก์