ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 347/2534

ประเด็นกฎหมาย

ปัญหาว่าศาลแรงงานกลางวินิจฉัยนอกประเด็นหรือไม่ และจำเลยจ่ายค่าจ้างต่ำกว่าอัตราค่าจ้างขั้นต่ำหรือต่ำกว่าข้อตกลงเกี่ยวกับสภาพการจ้างหรือไม่

หลักกฎหมาย

การที่ศาลแรงงานกลางยกเอาข้อตกลงเกี่ยวกับสภาพการจ้างเดิมขึ้นวินิจฉัยเป็นการวินิจฉัยตรงประเด็นข้อพิพาท มิใช่นอกประเด็น และตามข้อตกลงเกี่ยวกับสภาพการจ้าง ข้อ 1 ได้ตกลงโดยชัดแจ้งให้นำค่าครองชีพมารวมเป็นค่าจ้างปกติด้วย ค่าครองชีพจึงไม่ได้แยกต่างหากจากค่าจ้าง เมื่อนำค่าครองชีพวันละ 13.75 บาท รวมกับค่าจ้าง

คำวินิจฉัย

พิพากษายืน

ข้อเท็จจริงสำคัญ

โจทก์ทั้งสิบสามเป็นลูกจ้างของจำเลย ได้ทำข้อตกลงเกี่ยวกับสภาพการจ้าง ลงวันที่ 3 เมษายน 2533 ข้อ 1 กำหนดให้จำเลยจ่ายค่าครองชีพเดือนละ 330 บาท หรือวันละ 13.75 บาท และให้ถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของค่าจ้าง ข้อ 5 กำหนดให้คงสภาพการจ้างเดิมไว้ ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่าจำเลยไม่เคยมีข้อตกลงเกี่ยวกับสภาพการจ้างเดิมว

กฎหมายที่เกี่ยวข้อง

เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 347/2534นางสาว ชมพู ชนะ บุญ กับพวกโจทก์บริษัท ชาร์พ แอพพลายแอนซ์ ( ประเทศ ไทย ) จำกัดจำเลย ป.วิ.พ. ม. 142 พ.ร.บ.แรงงานสัมพันธ์ พ.ศ.2518 ม. 10 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องอัตราค่าจ้างขั้นต่ำ ข้อ 2โจทก์ฟ้องกล่าวอ้างข้อตกลงเกี่ยวกับสภาพการจ้างซึ่งมีข้อตกลงว่าจำเลยตกลงให้คงสภาพการจ้างเดิม ไว้ทั้งหมด ซึ่งสภาพการจ้างเดิมจำเลยมีหน้าที่จ่ายค่าจ้างสูงกว่าอัตราค่าจ้างขั้นต่ำวันละ 5 บาทการที่โจทก์ฟ้องเรียกค่าจ้างสูงกว่าอัตราค่าจ้างขั้นต่ำวันละ 5 บาทเป็นการกล่าวอ้างสิทธิตามข้อตกลงเกี่ยวกับสภาพการจ้างเดิม ที่ศาลแรงงานกลางหยิบยกเอาข้อตกลงเกี่ยวกับสภาพการจ้างเดิม ขึ้นวินิจฉัยจึงตรงประเด็นข้อพิพาท มิใช่นอกประเด็น โจทก์และจำเลยได้ทำข้อตกลงเกี่ยวกับสภาพการจ้าง กำหนดให้นำค่าครองชีพที่จำเลยจ่ายให้แก่ลูกจ้างมารวมเป็นค่าจ้างปกติด้วยค่าครองชีพจึงไม่ได้แยกต่างหากจากค่าจ้าง เมื่อนำค่าครองชีพมารวมกับค่าจ้างปกติที่จำเลยจ่ายให้โจทก์แล้ว มีจำนวนสูงกว่าอัตราค่าจ้างขั้นต่ำตามที่กฎหมายกำหนด จำเลยจึงไม่ได้จ่ายค่าจ้างต่ำกว่าอัตราค่าจ้างขั้นต่ำหรือต่ำกว่าข้อตกลงเกี่ยวกับสภาพการจ้าง.โจทก์ทั้งสิบสามสำนวนฟ้องและแก้ไขคำฟ้องว่า โจทก์ทั้งสิบสามเป็นลูกจ้างของจำเลย เมื่อวันที่ 13 มีนาคม 2533 ลูกจ้างของจำเลยและโจทก์ทั้งสิบสามได้แจ้งข้อเรียกร้องต่อจำเลยจนได้ทำข้อตกลงเกี่ยวกับสภาพการจ้าง ลงวันที่ 3 เมษายน 2533 ข้อตกลงเกี่ยวกับสภาพการจ้างดังกล่าว ข้อ 1 กำหนดว่าจำเลยตกลงจ่ายค่าครองชีพให้แก่โจทก์ทั้งสิบสามเดือนละ 330 บาท หรือวันละ 13.75 บาท ข้อ 5กำหนดว่าจำเลยตกลงให้คงสภาพการจ้างเดิมไว้ ซึ่งสภาพการจ้างเดิมนั้นจำเลยมีหน้าที่จ่ายค่าจ้างสูงกว่าอัตราค่าจ้างขั้นต่ำวัน