การตีความพิกัดอัตราศุลกากรสำหรับสินค้าเหล็กแอลลอยสตีลที่นำเข้า ว่าอยู่ในพิกัดประเภทที่ 73.15 ง. หรือ 73.40 ฉ.
ตามภาค 1 ข้อ 3 แห่งพระราชกำหนดพิกัดอัตราศุลกากร พ.ศ.2503 หากของชนิดใดอาจจัดเข้าได้สองประเภท ให้จัดเข้าประเภทที่ระบุลักษณะของของไว้โดยชัดแจ้ง แทนประเภทที่ระบุไว้อย่างกว้าง
พิพากษายืนตามศาลภาษีอากรกลาง ให้เพิกถอนการประเมินของจำเลยเฉพาะที่เกี่ยวกับอากรขาเข้า
ของที่โจทก์นำเข้าเป็นเหล็กแอลลอยสตีลท่อนหน้าตัดรูปสี่เหลี่ยม มิใช่เหล็กสำเร็จรูป แต่เป็นวัตถุดิบสำหรับทำแม่พิมพ์
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3949/2534บริษัท เอส.เค.ดับบลิว สตีลส์โปรดัคท์ จำกัดโจทก์กรมศุลกากรจำเลย พ.ร.ก.พิกัดอัตราศุลกากร พ.ศ.2503 สินค้าแอลลอยสตีล หรือโลหะผสมเหล็กกล้าที่โจทก์นำเข้า เป็นของ ที่กำหนดไว้โดยชัดแจ้งในประเภทพิกัดที่ 73.15 ง. จำเลยจะจัดของ ที่โจทก์นำเข้าเป็นประเภทพิกัดที่ 73.40 ฉ. อื่น ๆ อันเป็นประเภท ที่ระบุไว้อย่างกว้างหาได้ไม่เพราะขัดต่อหลักการตีความพิกัด อัตราศุลกากรตามที่บัญญัติไว้ในภาค 1 ข้อ 3.โจทก์ฟ้องและแก้ฟ้องแย้ง ขอให้ยกเลิกการประเมินค่าภาษีอากรที่จำเลยประเมินให้โจทก์เสียเพิ่ม จำนวน 61,371.72 บาท และให้จำเลยคืนหนังสือค้ำประกันของธนาคารไทยพาณิชย์ จำกัด สาขาเฉลิมนครมูลค่า 248,100 บาท แก่โจทก์กับขอให้พิพากษายกฟ้องแย้งของจำเลยจำเลยให้การและฟ้องแย้ง ขอให้ยกฟ้องโจทก์ ให้โจทก์ชำระภาษีอากรเงินเพิ่มอากรขาเข้า ภาษีการค้า เงินเพิ่มภาษีบำรุงเทศบาลตามฟ้องแย้งแก่จำเลยศาลภาษีอากรกลาง พิพากษาให้เพิกถอนการประเมินของจำเลยเฉพาะที่เกี่ยวกับอากรขาเข้า และให้โจทก์ชำระภาษีการค้าและภาษีบำรุงเทศบาล พร้อมทั้งเงินเพิ่มตามแบบแจ้งการประเมินของจำเลยตามเอกสารท้ายฟ้องจำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีภาษีอากรวินิจฉัยว่า "ข้อเท็จจริงยุติว่าของที่โจทก์นำเข้าตามใบขนสินค้าที่เป็นกรณีพิพาทกันนั้นคือเหล้กท่อนหน้าตัดรูปสี่เหลี่ยมเป็นเหล็กแอลลอยสตีลหรือโลหะผสมเหล็กกล้าตามที่ปรากฏในภาพถ่ายหมาย ล.8 คดีมีปัญหาวินิจฉัยตามที่จำเลยอุทธรณ์มาว่า ของที่โจทก์นำเข้านั้นอยู่ในพิกัดประเภทที่73.40 ฉ. หรือไม่ โจทก์นำสืบว่าของที่โจทก์นำเข้ามิใช่เหล็กสำเร็จรูป แต่เป็นวัตถุดิบที่นำมาใช้ทำแม่พิมพ์โดยนำมาแกะให้เป็นรูปร่างของชิ้นส่วนที่ต้องการ แล้วนำเหล็กที่จะผลิตชิ้นส่วนเผาให้แดง วา