รายจ่ายเงินโบนัสพิเศษที่จ่ายโดยคำนึงถึงผลการปฏิบัติงาน มิใช่กำหนดจากผลกำไร ไม่เป็นรายจ่ายต้องห้ามตามมาตรา 65 ตรี (19)
มาตรา 65 ตรี (19) ห้ามรายจ่ายที่กำหนดจ่ายจากผลกำไรเมื่อสิ้นสุดรอบระยะเวลาบัญชี ซึ่งทำให้กำไรสุทธิลดลง แต่ไม่รวมถึงรายจ่ายที่กำหนดจากยอดขายหรือยอดรายรับไม่ว่าจะมีกำไรหรือขาดทุน
พิพากษายืน ให้เพิกถอนการประเมินของเจ้าพนักงานประเมินและคำวินิจฉัยของคณะกรรมการพิจารณาอุทธรณ์
โจทก์จ่ายเงินโบนัสพิเศษไม่เท่ากันในแต่ละปี โดยบางปีกำไรมากจ่ายน้อย บางปีกำไรน้อยจ่ายมาก แสดงว่ามิได้กำหนดจากผลกำไร แต่จ่ายตามผลการปฏิบัติงานของบริษัทโดยส่วนรวม
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2891/2538บริษัท ไทย แลนด์ สเมลติ้ง แอนด์ รี ไฟ นิ่ง จำกัดโจทก์กรมสรรพากรจำเลย ป.รัษฎากร ม. 65 ตรี (19) พ.ร.บ.จัดตั้งศาลภาษีอากรและวิธีพิจารณาคดีภาษีอากร พ.ศ.2528 ข้อกำหนด คดีภาษีอากร ข้อ 8โจทก์ยื่นคำร้องขออนุญาตระบุพยานเพิ่มเติมภายหลังวันชี้สองสถานพร้อมทั้งแนบบัญชีพยานมาท้ายคำร้องด้วย ปรากฏว่าเอกสารดังกล่าวล้วนเป็นพยานหลักฐานสำคัญที่จะทำให้การวินิจฉัยชี้ขาดข้อสำคัญแห่งประเด็นที่ว่า ค่าใช้จ่ายเงินโบนัสพิเศษของโจทก์ในช่วงระยะเวลาที่ถูกประเมินเป็นรายจ่ายต้องห้ามหรือไม่ให้เป็นไปโดยถูกต้องเที่ยงธรรมจำเป็นต้องสืบพยานหลักฐานดังกล่าว คำสั่งที่อนุญาตให้ระบุพยานเพิ่มเติมจึงชอบแล้ว เงินโบนัสพิเศษที่โจทก์จ่ายหาได้กำหนดขึ้นจากผลกำไรที่ได้รับในแต่ละรอบระยะเวลาบัญชีไม่ แต่เป็นการจ่ายโดยคำนึงถึงผลการปฏิบัติงานของบริษัทโดยส่วนรวมแล้วนำมาจัดสรรให้แก่พนักงาน รายจ่ายเงินโบนัสพิเศษของโจทก์จึงมิใช่รายจ่ายต้องห้ามตามมาตรา 65 ตรี (19)โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 19 มีนาคม 2530เจ้าพนักงานประเมินของจำเลยประเมินให้โจทก์เสียภาษีเงินได้นิติบุคคลสำหรับรอบระยะเวลาบัญชีปี 2521-2525 เป็นเงินรวมทั้งสิ้น 40,715,894.95 บาท โดยอ้างเหตุว่าในรอบระยะเวลาบัญชีปี 2521 และ 2522 โจทก์นำรายได้มาลงบัญชีไม่ครบถ้วนและมีรายจ่ายต้องห้ามตามมาตรา 65 ตรี (19) การประเมินของเจ้าพนักงานประเมินไม่ถูกต้อง จึงอุทธรณ์การประเมิน คณะกรรมการพิจารณาอุทธรณ์พิจารณาแล้ววินิจฉัยให้ยกอุทธรณ์ของโจทก์ คำวินิจฉัยอุทธรณ์ของคณะกรรมการพิจารณาอุทธรณ์ไม่ชอบด้วยกฎหมายและไม่ถูกต้อง เพราะที่เจ้าพนักงานประเมินว่าโจทก์มีรายจ่ายต้องห้ามตามมาตรา 65 ตรี (19) ในระยะเวลาบัญชีปี 2521-2525 เป็นเพราะเจ้าพ