ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 289/2531นาย อาวุธ ศิริมาตย์โจทก์กรมแรงงานจำเลย ป.วิ.พ. ม. 225 พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 54 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 2เมื่อข้อเท็จจริงที่โจทก์อุทธรณ์นั้น ศาลแรงงานกลางมิได้รับฟังเป็นดังที่โจทก์อุทธรณ์ จึงเป็นการยกข้อเท็จจริงนอกเหนือจากที่ศาลแรงงานกลางรับฟังมา ศาลฎีกาไม่อาจนำข้อเท็จจริงเช่นว่านั้นมาวินิจฉัยข้อกฎหมายได้ศาลฎีกาจึงไม่รับวินิจฉัยอุทธรณ์ดังกล่าว โจทก์ไม่มีเวลาทำงานปกติ จะทำวันใดหรือไม่ทำวันใดก็ได้การที่โจทก์ขายสินค้าแต่ละชิ้นแล้วได้เปอร์เซ็นต์นั้น มิใช่เป็นการคำนวณค่าจ้างตามผลงาน เงินเปอร์เซ็นต์จากการขายที่โจทก์ได้รับจึงไม่ใช่เงินที่นายจ้างให้เป็นการตอบแทนการทำงานในเวลาปกติของวันทำงาน และไม่ถือว่าเป็นเงินค่าจ้างโจทก์ฟ้องขอให้จำเลยจ่ายเงินทดแทน ศาลแรงงานกลางพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า "โจทก์อุทธรณ์ว่า ก่อนที่โจทก์เข้าทำงานกับบริษัทซิงเกอร์ประเทศไทย จำกัด โจทก์ต้องยื่นใบสมัครต้องมีผู้ค้ำประกันการทำงานโจทก์ต้องรายงานผลการขายทุกสิ้นเดือน ต้องประชุมที่บริษัทซิงเกอร์ประเทศไทย จำกัด ทุกวันที่ 10 ของเดือน โจทก์มีสิทธิรับค่ารักษาพยาบาล มีสิทธิได้รับโบนัสภายหลังรายงานการขายแล้ว โจทก์จึงมีฐานะเป็นลูกจ้างของบริษัทซิงเกอร์ประเทศไทย จำกัด ศาลฎีกาเห็นว่าข้อเท็จจริงต่าง ๆตามที่โจทก์อุทธรณ์ขึ้นมานั้น ศาลแรงงานกลางมิได้รับฟังเป็นดังที่โจทก์อุทธรณ์แม้แต่ข้อเดียว อุทธรณ์ตามที่กล่าวข้างต้นจึงเป็นการยกข้อเท็จจริงนอกเหนือจากที่ศาลแรงงานกลางรับฟังมา ศาลฎีกาไม่อาจนำข้อเท็จจริงเช่นว่านั้นมาวินิจฉัยข้อกฎหมายเป็นประการใดได้ศาลฎีกาไม่รับวินิ