ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 549/2529พนักงานอัยการ ประจำศาลจังหวัด อำนาจเจริญโจทก์นาย ยงศักดิ์ กิเลนทอง กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 56 พ.ร.บ.ป่าไม้ พ.ศ.2484 จำเลยทั้งสองร่วมกันมีไม้มะค่าโมงแปรรูปจำนวน6แผ่นปริมาตร0.67ลูกบาศก์เมตรและไม้ยางแปรรูป192แผ่นปริมาตร7.06ลูกบาศก์เมตรไว้ในความครอบครองโดยมิได้รับอนุญาตเมื่อปรากฏว่าจำเลยที่1เป็นผู้ประกอบสัมมาชีพมีความประพฤติเรียบร้อยจำเลยที่2รับราชการทหารทั้งจำเลยทั้งสองไม่ได้มีอาชีพค้าไม้และไม่เคยรับโทษจำคุกมาก่อนจึงสมควรรอการลงโทษจำเลยทั้งสองเพื่อให้เป็นพลเมืองดีต่อไป.(ที่มา-ส่งเสริมฯ)โจทก์ ฟ้อง ว่า จำเลย ทั้ง สอง ร่วมกัน มี ไม้ มะค่าโมง แปรรูป จำนวน6 แผ่น ปริมาตร 0.67 ลูกบาศก์เมตร ไม้ ยาง แปรรูป จำนวน 192 แผ่นปริมาตร 7.06 ลูกบาศก์เมตร รวม ปริมาตร เนื้อไม้ ทั้งหมด 7.72ลูกบาศก์เมตร ไว้ ใน ความ ครอบครอง โดย มิได้ รับ อนุญาต จาก พนักงานเจ้าหน้าที่ จำเลย ทั้ง สอง ให้การ รับสารภาพ ศาลชั้นต้น พิพากษา ลงโทษ จำเลย ทั้ง สอง ฐาน มี ไม้ แปรรูป ไว้ ในความ ครอบครอง โดย วาง โทษ จำคุก คนละ 3 ปี จำเลย ให้การ รับสารภาพมี เหตุ บรรเทา โทษ ลดโทษ ให้ กึ่ง หนึ่ง คง จำคุก คนละ 1 ปี 6 เดือนริบ ของกลาง คำขอ ของ โจทก์ นอกจาก นี้ ให้ ยก จำเลย ทั้ง สอง อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ พิพากษา ยืน จำเลย ทั้ง สอง ฎีกา ขอ ให้ ลงโทษ สถาน เบา และ รอ การ ลงโทษ โดยผู้พิพากษา ศาลชั้นต้น รับรอง ศาลฎีกา วินิจฉัย ว่า '....ไม้ ของกลาง ต้อง เสีย ค่า ภาคหลวง 672บาท เป็น จำนวน ไม่ มาก นัก นายอำเภอ อำนาจเจริญ และ กำนัน ตำบล บุ่งมี หนังสือ รับรอง ว่า จำเลย ที่ 1 ประกอบ สัมมาชีพ โดย รับ ซื้อ ข้าวเปลือก จาก เกษตรกร และ ประกอบ กิจการ โรงสี ข้าว ตาม นโยบาย ของ รัฐบาลเป็น