ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1003/2531มัสยิด รี ยา ดิ๊สสุนัน สวนใหญ่ โดยนายอามีน เชื้อ ผู้ดีโจทก์นาย พิชิต ศรีเรือง ทอง กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 75 ป.วิ.พ. ม. 55 พ.ร.บ.มัสยิดอิสลาม พ.ศ.2490 พ.ร.ฎ.ว่าด้วยการศาสนูปถัมภ์ฝ่ายอิสลาม พ.ศ.2488 การแต่งตั้งกรรมการอิสลามประจำมัสยิดต้องปฏิบัติตามพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยการศาสนูปถัมภ์ฝ่ายอิสลาม พ.ศ. 2488 มาตรา 8ระเบียบการแต่งตั้งถอดถอนกรรมการอิสลามประจำมัสยิด (สุเหร่า)และวิธีดำเนินการอันเกี่ยวกับการศาสนกิจของมัสยิด (สุเหร่า)พ.ศ. 2492 กับพระราชบัญญัติมัสยิดอิสลาม พ.ศ. 2490 มาตรา 8คณะกรรมการอิสลามประจำจังหวัดไม่มีอำนาจแต่งตั้งโดยพลการคณะกรรมการมัสยิดของโจทก์ที่คณะกรรมการอิสลามประจำจังหวัดได้มีคำสั่งแต่งตั้ง โดยมิได้มีการประชุมชาวสัปบุรุษเพื่อเลือกตั้งย่อมทำให้ผู้ได้รับแต่งตั้งไม่เป็นกรรมการโดยชอบและต่อมาคณะกรรมการกลางอิสลามแห่งประเทศไทยได้มีคำสั่งให้จำเลยกับพวกกลับเข้าดำรงตำแหน่งกรรมการอิสลามประจำมัสยิดโจทก์ต่อไป ตามเดิมก่อนยื่นฟ้องคดีนี้แล้ว ผู้รับมอบอำนาจจึงไม่มีอำนาจฟ้องในนามมัสยิดโจทก์ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าโจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องพิพากษายกฟ้อง โจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ข้อเท็จจริงตามฟ้องคำให้การ และคำรับของคู่ความฟังได้ว่า คณะกรรมการอิสลามประจำจังหวัดนนทบุรีได้มีคำสั่งถอดถอนจำเลยที่ 1 ซึ่งดำรงตำแหน่งอิหม่าม จำเลยที่ 2ที่ 3 ที่ 4 ซึ่งดำรงตำแหน่งกรรมการมัสยิดของโจทก์เมื่อวันที่ 15 และวันที่ 23 มกราคม 2526 ตามเอกสารท้ายฟ้องหมายเลข 5 และ 6และเอกสารหมาย จ.7 จ.8 และเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2526 แต่งตั้งให้นายจรัส ค้าสุวรรณ นายสง่า เหลือรักษ์ นายประเสริฐ เจริญสง่านายอับดุสซาลาม ทรัพย์พจน์ นายสุรินทร์ มายา และ น