ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1489/2531พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นางอุบล วิวัฒน์กมลวัฒน์จำเลย ป.อ. ม. 2 ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม ฉบับที่ 19 (พ.ศ. 2528) ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมที่ให้โรงงานบางประเภทได้รับยกเว้นจากการปฏิบัติตามบทบัญญัติแห่ง พระราชบัญญัติโรงงาน พ.ศ. 2512 ในส่วนที่เกี่ยวกับการขอใบอนุญาตทั้งหมด ไม่ใช่กฎหมาย จึงไม่มีผลลบล้างการกระทำซึ่งเป็นความผิดอันได้กระทำลงก่อนประกาศฉบับนี้ใช้บังคับตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 2 วรรคสอง.(ที่มา-ส่งเสริมฯ)โจทก์ฟ้องว่า ระหว่างวันที่ 1 มกราคม 2528 ถึงวันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2528 จำเลยตั้งโรงงานตัดเย็บเสื้อผ้าโดยมีจักรเย็บผ้า 8 เครื่อง และประกอบกิจการโรงงานตัดเย็บเสื้อผ้าในสถานที่ดังกล่าวโดยไม่ได้รับใบอนุญาต ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติโรงงาน พ.ศ. 2512มาตรา 8, 12, 43, 44 และให้จำเลยหยุดประกอบกิจการโรงงานจนกว่าได้รับอนุญาต จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติโรงงานพ.ศ. 2512 มาตรา 8, 12, 43, 44 ให้เรียงกระทงลงโทษ ตามมาตรา 43ปรับ 20,000 บาท ตามมาตรา 44 จำคุก 4 เดือน ปรับ 20,000 บาท รวมจำคุก 4 เดือน ปรับ 40,000 บาท จำเลยให้การรับสารภาพ ลดโทษให้กึ่งหนึ่งคงจำคุก 2 เดือน ปรับ 20,000 บาท โทษจำคุกรอการลงโทษไว้ 2 ปี และให้จำเลยหยุดประกอบกิจการโรงงานจนกว่าได้รับอนุญาต จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า 'ข้อเท็จจริงฟังได้ว่าจำเลยตั้งโรงงานตัดเย็บเสื้อผ้าสำเร็จรูป ใช้จักรเย็บผ้า 8 เครื่อง และเครื่องตัดผ้าอีก 1 เครื่อง มีกำลังรวม 2.25 แรงม้า และเปิดโรงงานประกอบกิจการโดยไม่ได้รับใบอนุญาต เป็นความผิดตามพระราชบัญญัติโรงงาน พ.ศ. 2512 ต่อมามีประกาศกระ