ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2706/2531นาง เยาวรัช พรมจักร์โจทก์ห้างหุ้นส่วนจำกัด พี.พี.เท็กซ์ไทล์จำเลย ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องการคุ้มครองแรงงาน ลงวันที่ 16 เมษายน พ.ศ.2515 ข้อ 46จำเลยซึ่งเป็นนายจ้างของโจทก์ได้สั่งให้โจทก์ทำความสะอาดทางระบายน้ำเสีย โจทก์ไม่ยอมทำอ้างว่าสกปรกเกินไป ป.ภรรยาพ.ผู้จัดการห้างจำเลยจึงบอกแก่โจทก์ว่า 'ถ้าทำไม่ได้ก็ต้องออกจากงาน' มิได้กล่าวให้เป็นกิจจะลักษณะว่าจำเลยจะเลิกจ้างโจทก์ และ ป.มิได้เป็นผู้มีอำนาจทำการแทนนิติบุคคลจำเลย ทั้งไม่ปรากฏว่าได้รับมอบหมายจาก พ. ป. จึงไม่อยู่ในฐานะเป็นนายจ้างของโจทก์ ไม่มีอำนาจเลิกจ้างโจทก์ได้การที่โจทก์ออกจากงานไปยังถือไม่ได้ว่าจำเลยเลิกจ้างโจทก์.โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นลูกจ้างประจำของจำเลย จำเลยเลิกจ้างโจทก์โดยไม่ได้กระทำผิด ขอให้บังคับจำเลยจ่ายสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าค่าชดเชย และคืนเงินประกัน จำเลยให้การว่า จำเลยไม่ได้เลิกจ้างโจทก์ โจทก์ละทิ้งงานไปเองจำเลยไม่ต้องจ่ายเงินตามฟ้องให้โจทก์ ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่า จำเลยเลิกจ้างโจทก์โดยโจทก์ไม่ได้กระทำความผิดตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ฯข้อ 47 พิพากษาให้จำเลยจ่ายสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าค่าชดเชย และเงินประกันให้แก่โจทก์ จำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกา ศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า การที่จำเลยสั่งให้โจทก์ทำความสะอาดทางระบายน้ำเสีย แต่โจทก์ไม่ทำ อ้างว่าสกปรกเกินไป นางปัทมาจึงบอกกับโจทก์ว่า 'ถ้าทำไม่ได้ก็ต้องออกจากงาน' นั้นมิได้กล่าวให้เป็นกิจจะลักษณะว่าจำเลยจะเลิกจ้างโจทก์ อาจเป็นเพียงคำขู่ให้โจทก์ทำงานตามที่จำเลยสั่งก็ได้นอกจากนี้จำเลยเป็นห้างหุ้นส่วนจำกัดมีฐานะเป็นนิติบุคคล การเลิกจ้างลูกจ้างเป็นอำนาจของผู้มีอำนาจก