ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2746/2531นาย เกษม คน สมบูรณ์โจทก์ธนาคาร เพื่อ การเกษตร และ สหกรณ์การเกษตรจำเลย ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องการคุ้มครองแรงงาน ลงวันที่ 16 เมษายน พ.ศ.2515 ข้อ 47จำเลยประกอบธุรกิจธนาคาร ได้มีคำสั่งห้ามพนักงานมีส่วนเกี่ยวพันกับลูกค้าในลักษณะที่อาจจะให้เป็นที่ครหา การกู้ยืมเงินลูกค้า การเรียกร้อง หรือแสวงหาผลประโยชน์หรือสิ่งตอบแทนจากลูกค้า ซึ่งการกระทำเหล่านี้เป็นการเบียดเบียนลูกค้าของธนาคาร โจทก์เป็นพนักงานสินเชื่อทำหน้าที่หัวหน้าหน่วย การที่ค.ภริยาโจทก์ขอยืมเงินจากอ. ลูกค้าของจำเลยประจำหน่วยนั้น และในการกู้ยืมนี้ โจทก์ได้ทำสัญญาค้ำประกันไว้แก่อ. ด้วย เป็นการรู้เห็นเป็นใจ ความประพฤติของโจทก์เช่นนี้ถือได้ว่าเป็นการเบียดเบียนลูกค้าในทำนองเดียวกัน โดยอาศัยอำนาจหน้าที่ และเป็นการฝ่าฝืนคำสั่งของจำเลยอันเป็นกรณีร้ายยแรง จำเลยเลิกจ้างด้วยเหตุดังกล่าว จึงไม่ต้องจ่ายค่าชดเชย.(ที่มา-ส่งเสริมฯ)โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นลูกจ้างประจำของจำเลย จำเลยเลิกจ้างโจทก์โดยโจทก์ไม่ได้กระทำความผิด ขอให้ศาลพิพากษาให้จำเลยจ่ายเงินบำเหน็จและค่าชดเชยแก่โจทก์ จำเลยให้การว่า จำเลยไม่ต้องจ่ายค่าชดเชยแก่โจทก์เพราะโจทก์ประพฤติผิดวินัยของจำเลยอย่างร้ายแรงโดยกระทำการเบียดเบียนลูกค้าของจำเลย และลัก น.ส.3ก. ซึ่งนายอุ่นนำมาไว้เป็นประกันหนี้เงินกู้กับโจทก์ ซึ่งจำเลยเก็บไว้ในห้องมั่นคงโจทก์ได้ลักออกไปโดยพลการ เพื่อให้นายอุ่นนำไปขายฝากและนำเงินมาให้โจทก์กู้ยืมอันเป็นการกระทำความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา ขอให้ยกฟ้อง ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่า โจทก์เบียดเบียนลูกค้าและมีหนี้สินรุงรัง จำเลยมีคำสั่งลงโทษให้ออกชอบแล้ว โจทก์จึงไม่มีสิทธิเรียกร้องเงินบำเหน็จจากจำเลย แต่ฐานความผิ