ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3602/2531อัยการ ประจำศาล จังหวัด ทุ่งสงโจทก์นาย ปรีดา ทอง อร่าม กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 192 พ.ร.บ.อาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ.2490 โจทก์บรรยายฟ้องว่า จำเลยกับพวกร่วมกันมีอาวุธปืนที่นายทะเบียนไม่อาจออกใบอนุญาตให้ได้ไว้ในครอบครอง อันเป็นความผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ มาตรา 55,78 เมื่อข้อเท็จจริงในทางพิจารณาได้ความว่า จำเลยที่ 1 คงมีแต่เพียงอาวุธปืนลูกซองยาวเท่านั้นศาลย่อมไม่อาจลงโทษจำเลยที่ 1 ฐานมีอาวุธปืนไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาตตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ มาตรา 7,72 ได้เพราะความผิดดังกล่าวไม่ใช่เรื่องที่โจทก์ประสงค์ให้ลงโทษโจทก์ฟ้องว่า จำเลยกับพวกมีอาวุธปืนที่ใช้ในการสงครามและพาอาวุธปืนดังกล่าวติดตัวไปในหมู่บ้าน ใช้อาวุธปืนทำการปล้นทรัพย์หน่วงเหนี่ยวกักขังผู้อื่นกับใช้ปืนยิงโค 4 ตัว สุกร 1 ตัวของผู้อื่น ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยทั้งสองมีความผิดตามฟ้องโดยเฉพาะจำเลยที่ 2 ที่เกี่ยวกับความผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯมีความผิดตามมาตรา 55, 78 ด้วย ลดโทษแล้ว จำคุกจำเลยที่ 1มีกำหนด 23 ปี 3 เดือน จำเลยที่ 2 มีกำหนด 24 ปี 9 เดือน จำเลยที่ 1อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อเท็จจริงว่า จำเลยทั้งสองกระทำผิดดังฟ้องและวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "และโดยเหตุที่ฟ้องของโจทก์บรรยายว่าจำเลยกับพวกร่วมกันมีอาวุธปืนที่นายทะเบียนไม่อาจออกใบอนุญาตให้ได้ไว้ในความครอบครอง อันเป็นความผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯมาตรา 55, 78 เมื่อข้อเท็จจริงในทางพิจารณาได้ความว่า จำเลยที่ 2เป็นผู้ครอบครองอาวุธปืนดังกล่าว ส่วนจำเลยที่ 1 คงมีแต่เพียงอาวุธปืนลูกซองยาวเท่านั้น ศาลฎีกาจึง